งบประมาณที่เพิ่มขึ้นยังไม่ทำให้ผลลัพธ์ดีขึ้นตามสัดส่วน
สถาบันเพื่อการพัฒนาแห่งฟิลิปปินส์ (PIDS) ระบุว่า งบประมาณจัดสรรเพื่อการพัฒนาการเกษตรของฟิลิปปินส์เพิ่มจาก 89,000 ล้านเปโซในปี 2015 เป็น 278,000 ล้านเปโซในปี 2026 แต่การเข้าถึงอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการในราคาที่จับต้องได้ไม่ได้ดีขึ้นตามสัดส่วนของงบที่เพิ่มขึ้น การประเมินของสถาบันเสนอให้รัฐบาลเปลี่ยนวิธีวัดความสำเร็จ จากการดูเงินที่จัดสรรและกิจกรรมที่ดำเนินการแล้ว มาเป็นสิ่งที่ครัวเรือนสามารถซื้อและรับประทานได้จริง
สารบัญ
- งบประมาณที่เพิ่มขึ้นยังไม่ทำให้ผลลัพธ์ดีขึ้นตามสัดส่วน
- งบความมั่นคงทางอาหารถูกใช้ไปกับเรื่องใดบ้าง
- ความมั่นคงทางอาหารมีความหมายมากกว่าปริมาณอาหาร
- งบอาหารกลางวันโรงเรียนเพิ่มขึ้นอย่างมาก
- อัตราการเบิกจ่ายแตกต่างกันระหว่างหน่วยงาน
- เหตุใดความรับผิดชอบจึงไม่ได้อยู่ที่ภาคเกษตรเพียงหน่วยเดียว
- วัดผลผลิต ราคา และอาหารการกินควบคู่กัน
- เป้าหมายการพัฒนาเพิ่มแรงกดดันให้ต้องเห็นผล
- วันสำคัญที่เกี่ยวข้องกับการประเมิน
- ประเด็นสำคัญ
งบเพิ่มขึ้น 189,000 ล้านเปโซ ทำให้งบพัฒนาการเกษตรสูงกว่าระดับปี 2015 มากกว่าสามเท่า PIDS ระบุว่าเพิ่มขึ้นเฉลี่ยราว 11% ต่อปี แม้งบจะขยายตัว แต่ฟิลิปปินส์ยังมีอันดับต่ำกว่าค่าเฉลี่ยในดัชนีความมั่นคงทางอาหารปี 2022 ที่อ้างถึงในการประเมิน
ปัญหาเร่งด่วนไม่ได้จำกัดอยู่แค่การผลิตในภาคเกษตร PIDS พบว่าการใช้จ่ายยังมุ่งเน้นการเพิ่มปริมาณอาหารที่ผลิตได้ในประเทศ ขณะที่โภชนาการ การเข้าถึงอาหารอย่างสม่ำเสมอ และการเข้าถึงอย่างเป็นธรรมในชุมชนต่าง ๆ ยังคงมีช่องว่าง หลายหน่วยงานร่วมรับผิดชอบ แต่ระบบงบประมาณและการรายงานของแต่ละหน่วยงานไม่ได้แสดงให้เห็นอย่างสม่ำเสมอว่างานของตนช่วยให้บรรลุเป้าหมายร่วมกันอย่างไร
แถลงการณ์วันที่ 28 ตุลาคมของสถาบันระบุขนาดของความท้าทายว่า ในงบประมาณปี 2026 มีการจัดสรร 231,500 ล้านเปโซสำหรับมาตรการด้านการเกษตร ขณะที่โครงการคุ้มครองทางสังคมที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงทางอาหารได้รับ 68,900 ล้านเปโซ นักวิจัยต้องการให้มีระบบประสานงานเพื่อติดตามผลลัพธ์ และนำระบบดังกล่าวไปใช้ในการจัดทำร่างงบประมาณรายจ่ายแห่งชาติปี 2028
งบความมั่นคงทางอาหารถูกใช้ไปกับเรื่องใดบ้าง
โรเอห์ลาโน เอ็ม. บริโอเนส นักวิจัยอาวุโสของ PIDS และแอกเนส คริสตีน เอ. กีลิงกิง ผู้เชี่ยวชาญวิจัยระดับกำกับ ดูแนวโน้มการใช้จ่ายระหว่างปี 2015 ถึง 2025 ก่อนประเมินงบประมาณปี 2026 ควบคู่กับตัวชี้วัดความมั่นคงทางอาหารบางรายการ งานศึกษาของทั้งคู่แยกคำถามว่า รัฐบาลจัดสรรเงินไว้เท่าใด ออกจากคำถามว่าเงินที่ใช้จ่ายบรรลุผลอะไร
มาตรการด้านการเกษตรคิดเป็นราว 3.4% ของงบประมาณแผ่นดินในปี 2026 ส่วนโครงการคุ้มครองทางสังคมที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงทางอาหารคิดเป็น 1.01% เมื่อดูจากจำนวนเงิน 231,500 ล้านเปโซที่จัดสรรให้มาตรการด้านการเกษตร มีมูลค่าราว 3.4 เท่าของงบ 68,900 ล้านเปโซสำหรับโครงการคุ้มครองทางสังคมดังกล่าว
PIDS ระบุแยกต่างหากว่า งบจัดสรรเพื่อการพัฒนาการเกษตรอยู่ที่ 278,000 ล้านเปโซ เมื่อกล่าวถึงการเติบโตนับตั้งแต่ปี 2015 แถลงการณ์ไม่ได้อธิบายว่าขอบเขตของตัวเลขนี้ต่างจากยอดรวม 231,500 ล้านเปโซสำหรับมาตรการด้านการเกษตรอย่างไร ดังนั้นตัวเลขแต่ละจำนวนจึงควรอยู่ภายใต้หมวดหมู่ที่สถาบันใช้รายงาน
เงินอุดหนุนปัจจัยการผลิต ระบบชลประทาน และถนนเชื่อมฟาร์มกับตลาด เป็นรายการหลักในงบจัดสรรเพื่อการพัฒนาการเกษตร มาตรการเหล่านี้สนับสนุนการผลิตด้วยการช่วยให้เกษตรกรจัดหาปัจจัยการผลิต ส่งน้ำให้พืชผล และขนส่งผลผลิต ความพยายามด้านความมั่นคงทางอาหารในภาพรวมยังรวมถึงโครงการอาหารเสริม อาหารกลางวันที่โรงเรียน การเสริมโภชนาการ และโครงการอื่น ๆ ที่ช่วยแก้ปัญหาความหิวโหย
สำหรับครัวเรือน ความเชื่อมโยงระหว่างกิจกรรมเหล่านี้มีความสำคัญ อาหารที่เข้าสู่ตลาดมากขึ้นอาจช่วยเพิ่มปริมาณสินค้า ขณะที่โครงการอาหารและโภชนาการมุ่งตอบสนองความต้องการของผู้ที่อาจยังเข้าถึงอาหารที่เพียงพอได้ยาก PIDS เห็นว่าควรประเมินงบประมาณจากผลลัพธ์ทั้งสองด้าน
ความมั่นคงทางอาหารมีความหมายมากกว่าปริมาณอาหาร
บทความวิจัยด้านความมั่นคงทางอาหารของนักวิจัย ซึ่งเผยแพร่เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม 2026 ในชื่อเอกสารอภิปราย DP 2026-15 ประเมินความมั่นคงทางอาหารในสี่มิติ ได้แก่ ความพร้อมของอาหาร การเข้าถึง การใช้ประโยชน์ และเสถียรภาพ มิติทั้งหมดนี้สะท้อนว่า มีอาหารหรือไม่ ผู้คนเข้าถึงได้หรือไม่ อาหารส่งเสริมสุขภาพหรือไม่ และการเข้าถึงนั้นดำเนินต่อเนื่องหรือไม่
ความพร้อมของอาหารหมายถึงปริมาณอาหารที่มีอยู่ การเข้าถึงหมายถึงความสามารถของผู้คนในการหาอาหาร รวมถึงความสามารถในการจ่าย การใช้ประโยชน์ครอบคลุมคุณค่าทางโภชนาการและการบริโภคอาหารอย่างปลอดภัย ส่วนเสถียรภาพหมายถึงเงื่อนไขเหล่านี้คงอยู่ต่อเนื่อง ไม่ได้หายไปเมื่อเกิดเหตุสะดุด
PIDS พบว่าความพร้อมและการเข้าถึงอาหารมีความคืบหน้า แต่ยังมีช่องว่างต่อเนื่องด้านการใช้ประโยชน์ เสถียรภาพ และความเป็นธรรม ความเป็นธรรมหมายถึงการปรับปรุงต่าง ๆ เข้าถึงคนแต่ละกลุ่มอย่างทั่วถึงหรือไม่ การพัฒนาระดับประเทศอาจยังทำให้บางชุมชนเผชิญความยากลำบากมากกว่ามากในการหาอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการ
บทความวิจัยติดตามการเปลี่ยนผ่านจากการมุ่งเน้นความพร้อมของอาหารในระยะแรก โดยเฉพาะข้าว ไปสู่มาตรการด้านโภชนาการและการคุ้มครองทางสังคมตั้งแต่ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา อย่างไรก็ตาม งบจัดสรรยังคงให้น้ำหนักกับการพัฒนาการเกษตรเป็นหลัก ผู้เขียนยังชี้ถึงความไร้ประสิทธิภาพในโครงการโภชนาการและการคุ้มครองทางสังคม ซึ่งเกี่ยวข้องกับการดำเนินงานในวงกว้างและการกระจายความรับผิดชอบไปยังรัฐบาลหลายระดับ
งบอาหารกลางวันโรงเรียนเพิ่มขึ้นอย่างมาก
PIDS ระบุว่า โครงการอาหารกลางวันในโรงเรียนได้รับงบ 25,700 ล้านเปโซในปี 2026 มากกว่าสองเท่าของงบจัดสรรก่อนหน้า โครงการนี้เป็นหนึ่งในรายการที่เติบโตเร็วที่สุดในบรรดารายการที่ศึกษา ทำให้หน่วยงานที่รับผิดชอบต้องรับภาระมากขึ้นในการเปลี่ยนงบประมาณให้เป็นบริการ
PIDS ระบุว่างบอาหารกลางวันในโรงเรียนมีสัดส่วนมากกว่าครึ่งของงบจัดสรรสำหรับโครงการคุ้มครองทางสังคม อย่างไรก็ตาม 25,700 ล้านเปโซคิดเป็นราว 37% ของยอดรวม 68,900 ล้านเปโซที่สถาบันระบุสำหรับโครงการคุ้มครองทางสังคมที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงทางอาหาร แถลงการณ์ไม่ได้ระบุว่าการกล่าวถึงสัดส่วนมากกว่าครึ่งนั้นอ้างอิงกลุ่มย่อยใด
สำหรับเด็ก ผลลัพธ์ที่เกี่ยวข้องคือการเข้าถึงอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการ ส่วนผู้บริหารงบประมาณต้องเชื่อมโยงเงินที่เพิ่มขึ้นกับการให้บริการและการเปลี่ยนแปลงด้านโภชนาการ งบจัดสรรที่มากขึ้นเปิดทางให้สนับสนุนได้มากกว่าเดิม ขณะที่การดำเนินงานและการติดตามผลจะแสดงให้เห็นว่าเด็กได้รับอะไรบ้าง
นักวิจัยแนะนำให้ติดตามการใช้จ่ายหลายขั้นตอน ตั้งแต่ทรัพยากรที่จัดสรร บริการที่ส่งมอบ การเปลี่ยนแปลงที่ผู้รับบริการได้รับ ไปจนถึงผลระยะยาว เมื่อนำมาใช้กับโครงการอาหารกลางวัน หมายถึงการเชื่อมโยงค่าใช้จ่ายและจำนวนมื้ออาหารที่จัดให้ เข้ากับหลักฐานเกี่ยวกับอาหารและโภชนาการของเด็ก
อัตราการเบิกจ่ายแตกต่างกันระหว่างหน่วยงาน
การเบิกจ่ายงบประมาณของหน่วยงานที่อยู่ในการศึกษามีความแตกต่างกันมาก ในปี 2024 กระทรวงสวัสดิการสังคมและการพัฒนาจ่ายเงินออกไป 88.1% ของงบจัดสรรที่นำมาวิเคราะห์ ขณะที่กระทรวงศึกษาธิการจ่ายออกไป 86.2%
กระทรวงเกษตรมีอัตราการเบิกจ่าย 62.5% ส่วนกระทรวงปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมอยู่ที่ 64.1% และสภาโภชนาการแห่งชาติอยู่ที่ 61% ตัวเลขเหล่านี้ครอบคลุมงบจัดสรรที่อยู่ในการวิเคราะห์ ไม่จำเป็นต้องหมายถึงงบประมาณทุกส่วนของแต่ละหน่วยงาน
อัตราการเบิกจ่ายของกระทรวงสวัสดิการสังคมฯ สูงกว่ากระทรวงเกษตร 25.6 จุดเปอร์เซ็นต์ กล่าวง่าย ๆ คือ ในทุก ๆ 100 เปโซที่จัดสรรไว้ในรายการใช้จ่ายที่ศึกษา กระทรวงสวัสดิการสังคมฯ จ่ายออกไป 88.10 เปโซ เทียบกับ 62.50 เปโซของกระทรวงเกษตร
งบจัดสรรคืออำนาจที่หน่วยงานได้รับให้ใช้จ่าย ส่วนการเบิกจ่ายคือเงินที่จ่ายออกไปจริง การติดตามทั้งสองรายการช่วยให้เห็นว่าเงินทุนคืบหน้าไปสู่การให้บริการมากน้อยเพียงใด PIDS ต้องการให้เชื่อมโยงข้อมูลทางการเงินนี้กับหลักฐานเกี่ยวกับบริการ ราคาอาหาร ผลผลิต และโภชนาการ เพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดตามกระบวนการได้ตั้งแต่การจัดสรรงบจนถึงผลลัพธ์
เหตุใดความรับผิดชอบจึงไม่ได้อยู่ที่ภาคเกษตรเพียงหน่วยเดียว
หน่วยงานระดับชาติและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรับผิดชอบการดำเนินงานด้านความมั่นคงทางอาหารคนละส่วน PIDS ระบุว่าการประสานงานและความรับผิดชอบตรวจสอบได้เป็นปัญหาสำคัญ เพราะการใช้จ่ายกระจายอยู่ในหลายหน่วยงานที่ทำงานตอบสนองความต้องการเดียวกันของครัวเรือน
กีลิงกิง ผู้เชี่ยวชาญวิจัยระดับกำกับของ PIDS กล่าวถึงความรับผิดชอบร่วมกันในการปรับปรุงโภชนาการว่า:
การเพิ่มการเข้าถึงอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการไม่ใช่ความรับผิดชอบของกระทรวงเกษตร (DA) เพียงหน่วยงานเดียว
ข้อเสนอแนะของเธอเริ่มจากการทำแผนผังหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อระบุว่าใครเป็นผู้จัดสรรงบและดำเนินมาตรการแต่ละอย่าง ซึ่งจะช่วยให้เชื่อมโยงโครงการเกษตรเข้ากับโครงการอาหาร โภชนาการ และการสนับสนุนด้านอื่น ๆ ได้ง่ายขึ้น
กีลิงกิงยังเสนอให้ติดป้ายกำกับงบประมาณด้านความมั่นคงทางอาหาร ป้ายกำกับคือเครื่องหมายที่แนบกับรายการงบประมาณที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้ระบุการใช้จ่ายที่มุ่งไปสู่เป้าหมายเดียวกันของหน่วยงานต่าง ๆ ได้ วิธีนี้จะช่วยให้เจ้าหน้าที่เห็นภาพความพยายามโดยรวม แทนที่จะพิจารณาแต่ละกระทรวงแยกจากกัน
จากนั้นกรอบผลลัพธ์ที่เป็นหนึ่งเดียวจะช่วยกำหนดเป้าหมายและตัวชี้วัดร่วมให้หน่วยงานเหล่านั้น จุดหมายที่เสนอให้เริ่มใช้กรอบดังกล่าวคือร่างงบประมาณรายจ่ายแห่งชาติปี 2028 ซึ่งเป็นร่างงบประมาณแผ่นดินที่ฝ่ายบริหารเสนอต่อรัฐสภา ข้อเสนอแนะเหล่านี้กำหนดเป้าหมายด้านการวางแผนเพื่อการปฏิรูป โดย PIDS นำเสนอในฐานะข้อเสนอ
วัดผลผลิต ราคา และอาหารการกินควบคู่กัน
เอ็นริเก เดลา ครูซ ผู้ช่วยผู้บริหารที่กระทรวงเกษตร เรียกร้องให้มีหลักฐานในระดับโครงการที่เชื่อมโยงการใช้จ่ายจริงและต้นทุนต่อหน่วยเข้ากับผลผลิตทางการเกษตร ราคาอาหาร และอาหารการกิน ต้นทุนต่อหน่วยหมายถึงเงินที่ใช้จ่ายสำหรับสินค้าหรือบริการที่กำหนดไว้ ทำให้เจ้าหน้าที่เปรียบเทียบค่าใช้จ่ายกับสิ่งที่ส่งมอบได้
เดลา ครูซสรุปข้อโต้แย้งเรื่องการเลือกตัวชี้วัดที่เป็นประโยชน์ไว้ว่า:
คุณจะได้เห็นผลเฉพาะสิ่งที่คุณยินดีวัดเท่านั้น
เขาเตือนว่าการติดตามภาระผูกพันและการเบิกจ่ายเป็นรายปีอาจทำให้มองไม่เห็นผลลัพธ์ที่ต้องใช้เวลานานกว่าจะปรากฏ ภาระผูกพันคือคำมั่นว่าจะจ่ายเงิน ส่วนการเบิกจ่ายคือการจ่ายเงินจริง ทั้งสองอย่างเป็นตัวชี้วัดทางการเงินที่มีประโยชน์ ขณะที่การเปลี่ยนแปลงด้านการผลิตและโภชนาการต้องอาศัยหลักฐานของตนเอง
เดลา ครูซยังเรียกร้องให้ผู้กำหนดนโยบายพิจารณาการลงทุนในผัก ผลไม้ ถั่ว ปลา และอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการอื่น ๆ แทนที่จะมุ่งเน้นข้าวและปริมาณแคลอรีเป็นหลัก แคลอรีใช้วัดพลังงานจากอาหาร ส่วนอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการยังต้องประกอบด้วยสารอาหารหลากหลาย ดังนั้นการประเมินจึงควรพิจารณาประเภทอาหารที่มีอยู่และราคาที่ผู้คนจ่ายไหวด้วย
บริโอเนสก็เรียกร้องให้มีนโยบายที่ช่วยเพิ่มผลิตภาพ สนับสนุนรายได้เกษตรกร และทำให้อาหารมีราคาที่จับต้องได้ เขาแนะนำให้สร้างสมดุลระหว่างการผลิตในประเทศกับการนำเข้าเมื่อจำเป็น พร้อมสนับสนุนสินค้าเกษตรที่เกษตรกรฟิลิปปินส์สามารถแข่งขันได้ แนวทางนี้เชื่อมโยงการตัดสินใจเรื่องการผลิตและการค้ากับราคาที่ครัวเรือนต้องจ่ายและรายได้ที่เกษตรกรได้รับ
เป้าหมายการพัฒนาเพิ่มแรงกดดันให้ต้องเห็นผล
โนเวล บังซัล ผู้อำนวยการบริหารสำนักวิจัยงบประมาณและภาษีของฝ่ายวิจัยนโยบายและงบประมาณรัฐสภา สภาผู้แทนราษฎร เรียกร้องให้เชื่อมโยงการใช้จ่ายภาครัฐกับเป้าหมายการพัฒนาให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น
บังซัลกล่าวว่า เป้าหมาย 212 ข้อจากทั้งหมด 534 ข้อในแผนพัฒนาฟิลิปปินส์ หรือราว 40% ยังไม่เป็นไปตามแผน เขายกตัวชี้วัดผลการดำเนินงานระดับประเทศในภาพรวมนี้ขึ้นมาประกอบการอภิปรายเรื่องความจำเป็นในการเชื่อมโยงงบประมาณกับผลลัพธ์ที่ต้องการ
PIDS แนะนำให้มีระบบติดตามและประเมินผลที่ครอบคลุมปัจจัยนำเข้า ผลผลิต ผลลัพธ์ และผลกระทบในท้ายที่สุด ปัจจัยนำเข้าคือเงิน บุคลากร และทรัพยากรอื่นที่ใช้ ผลผลิตคือสินค้าและบริการที่ส่งมอบ ผลลัพธ์คือการเปลี่ยนแปลงที่ประชาชนได้รับ ส่วนผลกระทบคือผลระยะยาว
ภายใต้แนวทางนี้ จะประเมินโครงการผ่านคำถามเชิงปฏิบัติหลายข้อ ได้แก่ ใช้จ่ายไปเท่าใด ส่งมอบอะไร ใครได้รับประโยชน์ และการเข้าถึงอาหารหรือโภชนาการเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร บทความวิจัยนำข้อเสนอแนะเหล่านี้ไปวางไว้ในบริบทของการรวมงบประมาณ ซึ่งเป็นช่วงที่แรงกดดันให้ควบคุมการคลังภาครัฐทำให้ประสิทธิผลของงบจัดสรรแต่ละรายการมีความสำคัญมากขึ้น
วันสำคัญที่เกี่ยวข้องกับการประเมิน
การทบทวนการใช้จ่ายครอบคลุมเวลากว่าหนึ่งทศวรรษ ขณะที่ข้อเสนอด้านการประสานงานมุ่งไปที่งบประมาณปี 2028 วันสำคัญต่าง ๆ แสดงให้เห็นว่าการเปรียบเทียบทางการเงิน ผลการวิจัย และข้อเสนอแนะด้านการวางแผนเชื่อมโยงกันอย่างไร
- 2015: งบจัดสรรเพื่อการพัฒนาการเกษตรอยู่ที่ 89,000 ล้านเปโซ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการเปรียบเทียบการใช้จ่าย
- 2022: ดัชนีความมั่นคงทางอาหารที่อ้างถึงในการประเมินจัดอันดับฟิลิปปินส์ต่ำกว่าค่าเฉลี่ย
- 2024: อัตราการเบิกจ่ายของหน่วยงานที่ศึกษามีตั้งแต่ 61% ถึง 88.1%
- 2015 ถึง 2025: ช่วงเวลาที่การทบทวนแนวโน้มการใช้จ่ายของรัฐบาลครอบคลุม
- 2026: งบจัดสรรเพื่อการพัฒนาการเกษตรเพิ่มเป็น 278,000 ล้านเปโซ และนักวิจัยยังประเมินงบจัดสรรด้านความมั่นคงทางอาหารของปีนี้ด้วย
- 30 กรกฎาคม 2026: PIDS เผยแพร่เอกสารอภิปราย DP 2026-15 โดยบริโอเนสและกีลิงกิง
- 28 ตุลาคม 2026: PIDS ออกแถลงการณ์เกี่ยวกับข้อค้นพบที่นำเสนอในการสัมมนาออนไลน์ของสถาบัน
- ร่างงบประมาณรายจ่ายแห่งชาติปี 2028: จุดหมายที่เสนอให้เริ่มใช้กรอบผลลัพธ์ร่วม
ภารกิจเชิงปฏิบัติขั้นต่อไปที่ PIDS ระบุ คือการเชื่อมโยงหน่วยงานและงบประมาณเข้ากับการพัฒนาที่วัดผลได้ในด้านความพร้อมของอาหาร ราคาที่จับต้องได้ โภชนาการ และการเข้าถึงอย่างสม่ำเสมอ ครอบครัวจะรับรู้ความสำเร็จได้จากอาหารที่หาได้และอาหารการกินที่ช่วยส่งเสริมสุขภาพได้ดียิ่งขึ้น
ประเด็นสำคัญ
- งบจัดสรรเพื่อการพัฒนาการเกษตรเพิ่มจาก 89,000 ล้านเปโซในปี 2015 เป็น 278,000 ล้านเปโซในปี 2026 หรือมากกว่าสามเท่า
- PIDS พบว่าความก้าวหน้าด้านความมั่นคงทางอาหารไม่ได้เพิ่มขึ้นตามการใช้จ่าย
- งบประมาณปี 2026 จัดสรร 231,500 ล้านเปโซสำหรับมาตรการด้านการเกษตร และ 68,900 ล้านเปโซสำหรับโครงการคุ้มครองทางสังคมที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงทางอาหาร
- โครงการอาหารกลางวันในโรงเรียนได้รับงบ 25,700 ล้านเปโซ มากกว่าสองเท่าของงบจัดสรรก่อนหน้า
- อัตราการเบิกจ่ายของหน่วยงานในการวิเคราะห์ปี 2024 อยู่ระหว่าง 61% ถึง 88.1%
- นักวิจัยเสนอให้ใช้เป้าหมายร่วม ป้ายกำกับงบประมาณด้านความมั่นคงทางอาหาร และเพิ่มการประสานงานในการจัดทำข้อเสนองบประมาณปี 2028
- ข้อเสนอด้านการประเมินจะติดตามการใช้จ่ายไปจนถึงการเปลี่ยนแปลงด้านการเข้าถึงอาหาร ราคา อาหารการกิน และโภชนาการ






