นักวิทยาศาสตร์ทางทะเลเรียกร้องงบวิจัยต่อเนื่อง ขณะฟิลิปปินส์เดินหน้าคุ้มครองระบบนิเวศทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก

หนึ่งทศวรรษหลังคำชี้ขาด นักวิทยาศาสตร์เรียกร้องงบวิจัยระยะยาว

นักวิทยาศาสตร์ทางทะเลชาวฟิลิปปินส์เรียกร้องให้รัฐบาลจัดสรรงบประมาณอย่างต่อเนื่องสำหรับการวิจัยทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก ขณะที่ฟิลิปปินส์ครบรอบ 10 ปีคำชี้ขาดอนุญาโตตุลาการปี 2016 และเดินหน้าประกาศเขตคุ้มครองในหมู่เกาะกาลายาอัน ข้อเรียกร้องนี้มุ่งตอบโจทย์ในทางปฏิบัติ ได้แก่ การสำรวจซ้ำ การเข้าถึงเรือและอุปกรณ์ที่เชื่อถือได้ และงบประมาณที่แน่นอนเพียงพอสำหรับติดตามความเปลี่ยนแปลงของระบบนิเวศทางทะเลในระยะยาว

ในการประชุมที่เมืองเกซอนซิตีเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 2026 เฟอร์นันโด ซิริงกัน ศาสตราจารย์จากสถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเล มหาวิทยาลัยฟิลิปปินส์ กล่าวว่า ความช่วยเหลือจากรัฐบาลมีส่วนสนับสนุนนักวิจัย แต่ยังไม่เพียงพอ ข้อเรียกร้องของเขามีขึ้นหนึ่งวันหลังจากประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส จูเนียร์ กล่าวในแถลงนโยบายประจำปีของประธานาธิบดีว่าจะยืนหยัดปกป้องคำชี้ขาดดังกล่าวจากการอ้างสิทธิทางทะเลของจีนที่ครอบคลุมพื้นที่กว้าง

ซิริงกันกล่าวขอบคุณการสนับสนุนที่นักวิทยาศาสตร์ได้รับ พร้อมเรียกร้องให้มีระบบสนับสนุนที่มั่นคงยิ่งขึ้นว่า:

ประการแรก เราขอขอบคุณรัฐบาลกลางสำหรับการสนับสนุนทั้งหมดที่เราได้รับจนถึงขณะนี้ แต่การสนับสนุนนั้นยังไม่เพียงพอ จำเป็นต้องมีการสนับสนุนอย่างต่อเนื่องและเป็นระบบ

ข้อเรียกร้องนี้มีขึ้นขณะที่งานวิจัยเริ่มให้ข้อมูลสำคัญต่อการอนุรักษ์อย่างเป็นรูปธรรม ได้แก่ การพบปลาทะเล 49 ชนิดที่ไม่เคยมีบันทึกในหมู่เกาะกาลายาอัน การยืนยันแหล่งหญ้าทะเลที่แนวปะการังริซาล และหลักฐานว่าเกาะปากอาซาสูญเสียพื้นที่ราว 1,500 ตารางเมตรต่อปี ผลการศึกษาเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าการสำรวจทางทะเลช่วยยืนยันข้อเท็จจริงใดได้บ้าง ขณะเดียวกันก็ชี้ว่าจำเป็นต้องกลับไปสำรวจพื้นที่เดิมซ้ำ เพื่อระบุว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงและเพราะเหตุใด

งบประมาณที่มั่นคงจะช่วยเปลี่ยนอะไรได้บ้าง

โดยทั่วไปนักวิจัยทางทะเลทำงานผ่านทุนวิจัย พวกเขายื่นข้อเสนอ ขอรับเงินทุนหากได้รับอนุมัติ และดำเนินโครงการให้เสร็จตามกำหนด พร้อมจัดการข้อกำหนดทางธุรการและสภาพทะเลที่ไม่แน่นอน อุปกรณ์อาจทยอยสะสมจากโครงการต่าง ๆ โดยไม่มีงบประมาณรับรองสำหรับการสำรวจครั้งถัดไป

การจัดสรรงบวิจัยอย่างต่อเนื่องจะช่วยให้นักวิทยาศาสตร์วางแผนการสำรวจเป็นชุดงานต่อเนื่อง แทนการรอโอกาสเป็นครั้ง ๆ การสังเกตซ้ำมีความสำคัญ เพราะการลงพื้นที่เพียงครั้งเดียวอาจบันทึกสภาพแนวปะการังหรือชุมชนปลาได้ แต่ไม่อาจบอกได้ว่าสภาพของสิ่งเหล่านั้นดีขึ้นหรือเสื่อมลง

ซิริงกันกล่าวถึงต้นทุนการออกทะเลอย่างตรงไปตรงมาว่า:

การออกทะเลไม่ใช่เรื่องถูก

ค่าน้ำมันและค่าลูกเรือที่จำเป็นต่อการเดินเรือวิจัยอาจสูงถึงหลายล้านเปโซได้แล้ว งานภาคสนามยังสร้างภาระทางกายภาพให้ลูกเรือ ขณะที่น้ำทะเลและสภาพอากาศเลวร้ายอาจทำให้อุปกรณ์เสียหาย ดังนั้นงบประมาณจึงต้องรองรับการเดินทางที่พานักวิทยาศาสตร์ไปถึงพื้นที่ ไม่ใช่เพียงจัดหาเครื่องมือสำหรับใช้เมื่อไปถึงแล้ว

การเรียกร้องเมื่อเดือนกรกฎาคมไม่ได้ระบุตัวเลขงบประมาณรายปีที่ต้องการ คำมั่นจัดสรรเงินที่ได้รับอนุมัติ หรือกำหนดเวลาปรับเปลี่ยนระบบทุนวิจัย ข้อเรียกร้องหลักคือความต่อเนื่อง โดยต้องมีการสนับสนุนที่คาดการณ์ได้เพียงพอสำหรับดำเนินโครงการวิจัยติดต่อกันหลายปี

ติดตามความเสื่อมโทรมด้วยการสำรวจซ้ำ

ข้อถกเถียงเรื่องงบประมาณมีมาก่อนการประชุมฉลองครบรอบ เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม 2024 ศาสตราจารย์จากมหาวิทยาลัยฟิลิปปินส์เรียกร้องให้มีการติดตามทรัพยากรในทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตกอย่างต่อเนื่อง รายงานการประชุมในเดือนพฤษภาคม 2024 ของมหาวิทยาลัย ซึ่งเผยแพร่เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม บันทึกข้อกังวลเกี่ยวกับแรงกดดันจากการทำประมง การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ขยะพลาสติก การรั่วไหลของน้ำมัน การสูญเสียป่าชายเลน และความเสียหายต่อแนวปะการัง

ลอรา เดวิด ผู้อำนวยการสถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเล กล่าวว่า จำนวนวงศ์ปลาที่พบในทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตกลดลงจาก 34 เหลือ 22 วงศ์ในช่วง 20 ปี ลดลง 12 วงศ์ หรือราว 35% ของจำนวนเดิม วงศ์ปลาเป็นการจัดกลุ่มทางชีววิทยาในระดับกว้าง ตัวเลขนี้จึงไม่เท่ากับการลดลง 35% ของจำนวนปลาหรือปริมาณการจับปลา

โจนาธาน อันติกามารา จากสถาบันชีววิทยา มหาวิทยาลัยฟิลิปปินส์ เตือนเช่นกันว่าประเทศยังไม่มีฐานข้อมูลอย่างเป็นระบบสำหรับตรวจสอบทรัพยากรทางทะเลในระยะยาว รายงานของมหาวิทยาลัยระบุว่าเขากล่าวถึงปริมาณผลผลิตประมงที่ลดลง "มากกว่า 60% หรือ 80%" แต่ไม่ได้ชี้ชัดว่าเป็นตัวเลขใด หรือระบุช่วงเวลาและชุดข้อมูลที่ใช้เปรียบเทียบ จึงไม่อาจถือว่าคำกล่าวนี้เป็นแนวโน้มระดับชาติที่แม่นยำ เพื่อนำมาเทียบกับตัวเลขจำนวนวงศ์ปลาของเดวิด

ความแตกต่างนี้มีความสำคัญต่อการกำหนดนโยบาย การติดตามที่เชื่อถือได้ต้องระบุให้ชัดว่าวัดอะไร ที่ไหน เมื่อใด และใช้วิธีใด หากขาดความสม่ำเสมอ ตัวเลขที่น่าตกใจอาจส่งสัญญาณให้เห็นปัญหา แต่ไม่อาจใช้เป็นฐานที่หนักแน่นในการประเมินผลการอนุรักษ์

งานวิจัยขยายตัวผ่านความร่วมมือกับออสเตรเลีย

มีการพัฒนาศักยภาพด้านนี้แล้วบางส่วน สภาการพัฒนาอย่างยั่งยืนแห่งปาลาวันอธิบายโครงการริเริ่มด้านทรัพยากรทางทะเลไว้ในแถลงการณ์ด้านการวิจัยทางทะเล โครงการนี้มีสถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเลออสเตรเลีย หน่วยงานธรณีวิทยาออสเตรเลีย มหาวิทยาลัยซิดนีย์ และกระทรวงการต่างประเทศและการค้าออสเตรเลียเข้าร่วม

โครงการนี้ผสานเทคโนโลยี การฝึกอบรมบุคลากร และการประเมินภาคสนาม พัฒนาการของโครงการแสดงให้เห็นว่าโครงสร้างพื้นฐานด้านการวิจัยสามารถก่อตัวขึ้นได้ตลอดหลายปี:

• ธันวาคม 2022: ข้อตกลงความร่วมมือกับสถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเลออสเตรเลียและหน่วยงานธรณีวิทยาออสเตรเลียวางรากฐานความร่วมมือ
• ต้นปี 2023: การหารือและการประชุมวางแผนช่วยกำหนดงานวิจัยและการติดตาม
• กันยายน 2023: เริ่มใช้ ReefScan อย่างเป็นทางการทั่วปาลาวัน รวมถึงทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก
• ปี 2024: การประเมินครอบคลุมถึงเกาะปากอาซาและสันดอนทรายแซนดีเคย์ส 1 และ 2 พร้อมตรวจวัดคุณภาพน้ำที่สถานีติดตามชายฝั่ง 6 แห่ง
• มีนาคม 2025: เจ้าหน้าที่สภาฯ เผยแพร่รายงาน 2 ฉบับเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมทางทะเลและลักษณะพื้นทะเลใกล้ชายฝั่งของปาลาวัน
• ภายในปี 2025: ขยายการประเมินไปถึงเกาะลาวักและแนวปะการังโรซูล

ReefScan Transom ใช้ภาพใต้น้ำความละเอียดสูงและปัญญาประดิษฐ์ในการประเมินแนวปะการัง สภาการพัฒนาอย่างยั่งยืนแห่งปาลาวันรับรองการใช้ ReefScan และแพลตฟอร์มประมวลผลข้อมูล ReefCloud อย่างเป็นทางการ ผ่านมติเลขที่ 24-1015 สำหรับติดตามแนวปะการังในปาลาวันและปูเอร์โตปรินเซซา

เอกสารที่เผยแพร่เมื่อเดือนมีนาคม 2025 มีชื่อว่า "2024 State of the Marine Environment of Palawan" และ "Nearshore Marine Benthic Features of Palawan, The Philippines" ลักษณะพื้นทะเลหมายถึงแหล่งที่อยู่อาศัยและสิ่งมีชีวิตที่เกี่ยวข้องกับพื้นทะเล การประเมินดังกล่าวยังให้ข้อมูลประกอบแผนพัฒนาเชิงยุทธศาสตร์และแผนปฏิบัติการหมู่เกาะกาลายาอัน

การค้นพบชนิดพันธุ์ใหม่ในพื้นที่ช่วยหนุนแนวคิดจัดตั้งเขตคุ้มครอง

กระทรวงสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติกำลังเดินหน้าจัดตั้งพื้นที่คุ้มครองทางทะเลในบริเวณสำคัญทางนิเวศวิทยาของหมู่เกาะกาลายาอัน การสำรวจความหลากหลายทางชีวภาพระหว่างปี 2017 ถึง 2025 ช่วยวางพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์ให้ข้อเสนอนี้

งานดังกล่าวมีสถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเล มหาวิทยาลัยฟิลิปปินส์ สำนักประมงและทรัพยากรทางน้ำ กองทัพเรือฟิลิปปินส์ หน่วยยามฝั่งฟิลิปปินส์ สภาเฝ้าระวังชายฝั่งแห่งชาติ และสถาบันอื่น ๆ เข้าร่วม นักวิจัยบันทึกปลาทะเล 49 ชนิดที่ไม่เคยมีบันทึกในหมู่เกาะ รวมถึงปลากระเบนนกและปลานกขุนทองที่ใกล้สูญพันธุ์ นี่คือชนิดพันธุ์ที่มีบันทึกใหม่สำหรับพื้นที่ ไม่จำเป็นต้องหมายถึงชนิดพันธุ์ที่เพิ่งค้นพบโดยวงการวิทยาศาสตร์

นักวิจัยยังบันทึกการพบปะการังหายากและยืนยันแหล่งหญ้าทะเลที่แนวปะการังริซาล ทำให้จำนวนพื้นที่ในหมู่เกาะกาลายาอันที่ยืนยันว่ามีระบบนิเวศหญ้าทะเลเพิ่มเป็น 2 แห่ง การยืนยันช่วยระบุว่ามีการบันทึกแหล่งที่อยู่อาศัยดังกล่าวไว้ที่ใด แต่ไม่ได้ยืนยันว่าหญ้าทะเลไม่มีอยู่ในทุกพื้นที่ที่ยังไม่ได้สำรวจ

ฮวน มิเกล คูนา รัฐมนตรีสิ่งแวดล้อม กล่าวว่า งานวิจัยที่สั่งสมมาสนับสนุนการดำเนินมาตรการอนุรักษ์:

การวิจัยทางทะเลและการสำรวจที่ดำเนินมาหลายปีได้ระบุระบบนิเวศสำคัญในทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อความหลากหลายทางชีวภาพของฟิลิปปินส์

กระทรวงสิ่งแวดล้อมฯ ระบุว่า พื้นที่คุ้มครองจะช่วยรักษาความหลากหลายทางชีวภาพผ่านการติดตามทางวิทยาศาสตร์และการบังคับใช้แนวทางการใช้ทรัพยากรอย่างยั่งยืน ข้อมูลพื้นฐานทางนิเวศวิทยา ซึ่งเป็นบันทึกสภาพเริ่มต้นสำหรับใช้เปรียบเทียบกับการสำรวจในภายหลัง มีความจำเป็นต่อการเลือกพื้นที่และประเมินว่าการคุ้มครองได้ผลหรือไม่

ประกาศที่รายงานออกมายังไม่ได้ระบุวันที่กำหนดสถานะขั้นสุดท้าย รายชื่อขอบเขตพื้นที่ทั้งหมด หรือรายละเอียดการบังคับใช้ ข้อเสนอนี้จึงเป็นเพียงการเดินหน้าไปสู่การคุ้มครอง ไม่ใช่การยืนยันว่าพื้นที่ดังกล่าวได้รับสถานะคุ้มครองแล้ว

การกัดเซาะเกาะปากอาซาชี้ให้เห็นความสำคัญของการวัดในพื้นที่

งานวิจัยของสถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเล มหาวิทยาลัยฟิลิปปินส์ พบว่าเกาะปากอาซาเป็นเกาะที่ถูกกัดเซาะเร็วที่สุดในบรรดาเกาะที่ประเมิน โดยสูญเสียพื้นที่ราว 1,500 ตารางเมตรต่อปีในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมา นักวิจัยเชื่อมโยงการกัดเซาะนี้กับโครงสร้างเทียมแข็งที่ยื่นออกจากแนวชายฝั่ง

หากคิดจากอัตราเฉลี่ยดังกล่าว พื้นที่ที่สูญเสียไปจะอยู่ที่ประมาณ 30,000 ตารางเมตรในช่วง 20 ปี หรือ 3 เฮกตาร์ ตัวเลขนี้เป็นการคำนวณจากข้อมูลรายปีที่รายงาน ไม่ใช่ยอดรวมที่วัดแยกต่างหาก และไม่ได้หมายความว่าพื้นที่จำนวนเท่ากันหายไปทุกปี

ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่าประเด็นการอนุรักษ์ไม่อาจอธิบายได้ด้วยกิจกรรมของต่างชาติเพียงอย่างเดียว โครงสร้างตามแนวชายฝั่งส่งผลต่อการเคลื่อนที่ของน้ำและตะกอนได้ จำเป็นต้องมีการติดตามเพื่อทำความเข้าใจความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ และใช้ประกอบการตัดสินใจเรื่องโครงสร้างพื้นฐาน การคุ้มครองถิ่นอาศัย และการพัฒนาเกาะ

ในการประชุมของมหาวิทยาลัยเมื่อปี 2024 ซิริงกันยังเรียกร้องให้ศึกษาภัยพิบัติ เช่น สึนามิ คลื่นพายุซัดฝั่ง และน้ำท่วม เมื่อพิจารณาการพัฒนาบนเกาะ การประเมินระบบนิเวศและการวิจัยภัยพิบัติตอบโจทย์คนละด้าน แต่ทั้งสองอย่างต้องอาศัยข้อมูลสังเกตการณ์เพื่อประกอบการตัดสินใจก่อนเริ่มก่อสร้าง

ช่องว่างความรู้เรื่องทะเลลึกยังมีอยู่มาก

งานศึกษาหลายชิ้นที่นำเสนอในการประชุมเดือนกรกฎาคมครอบคลุมน้ำตื้น ที่ระดับความลึกไม่เกิน 18 เมตร การสำรวจเหล่านี้เผยข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับแนวปะการังและถิ่นอาศัยชายฝั่งได้ แต่ไม่อาจอธิบายสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในบริเวณน้ำลึกของทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก

การขยายงานวิจัยให้ลึกกว่าระดับดังกล่าวต้องใช้อุปกรณ์ที่เหมาะสม เข้าถึงเรือได้ และมีเวลาอยู่ในทะเลเพียงพอ ดังนั้นการสำรวจน้ำตื้นที่ให้ผลดีจึงไม่ควรถูกเข้าใจผิดว่าเป็นการสำรวจภูมิภาคนี้อย่างครบถ้วน

สถานีวิจัยอาจช่วยให้งานดำเนินต่อเนื่องได้ รายงานการประชุมของมหาวิทยาลัยในปี 2024 ระบุว่าซิริงกันกล่าวถึงสถานีวิจัยเกาะปากอาซา และแผนจัดตั้งสถานีทางทะเลเพิ่มเติมอีก 6 แห่งทั่วประเทศในปีนั้น นั่นเป็นแผนที่กล่าวถึงในปี 2024 ไม่ใช่การยืนยันว่าทั้ง 6 แห่งสร้างเสร็จแล้วในเวลาต่อมา

ซิริงกันสนับสนุนให้นักวิจัยร่วมมือกันผ่านสถานีเหล่านี้ สิ่งอำนวยความสะดวกที่ใช้ร่วมกันอาจเอื้อต่องานภาคสนามซ้ำและการมีส่วนร่วมที่กว้างขึ้น แต่การมีสถานีไม่ได้ทำให้หมดความจำเป็นในการจัดงบสำหรับลูกเรือ การขนส่ง การบำรุงรักษา และการวิเคราะห์ตัวอย่างที่เก็บมา

ธรรมาภิบาลทางทะเลกับงบวิจัยเชื่อมโยงกัน

มาริโกล ลาริริต รองผู้อำนวยการสำนักจัดการความหลากหลายทางชีวภาพของกระทรวงสิ่งแวดล้อมฯ เห็นว่าประเด็นงบประมาณยังขึ้นอยู่กับการกำหนดหน่วยงานรับผิดชอบด้านธรรมาภิบาลทางทะเล เธอเปรียบงบประมาณว่าเป็น "รถม้า ไม่ใช่ม้า" โดยให้ความสำคัญกับการกำหนดผู้นำระดับสถาบันก่อนการจัดระบบการเงิน

ลาริริตกล่าวว่าสำนักฯ กำลังจัดทำนโยบายสิ่งแวดล้อมทางทะเลระดับชาติเพื่อช่วยให้ผู้กำหนดนโยบายตัดสินใจว่าใครควรเป็นหน่วยงานนำ:

หมายความว่างบประมาณจะตามมา เมื่อชัดเจนแล้วว่าหน่วยงานใดเป็นหน่วยงานหลักด้านธรรมาภิบาลทางทะเล

กระทรวงสิ่งแวดล้อมฯ มีงบประมาณสำหรับจัดการและฟื้นฟูทรัพยากรชายฝั่งและทางทะเลอยู่แล้ว ลาริริตแยกงานดังกล่าวออกจากธรรมาภิบาลทางทะเล ซึ่งต้องบูรณาการกิจกรรมของหลายสถาบันเข้าด้วยกัน

การสำรวจที่ดำเนินอยู่แสดงให้เห็นว่าเหตุใดการประสานงานจึงสำคัญ มหาวิทยาลัยทำการวิจัย หน่วยงานสิ่งแวดล้อมจัดทำข้อเสนอด้านการอนุรักษ์ หน่วยงานประมงให้ความรู้เฉพาะภาคส่วน และหน่วยงานทางทะเลสนับสนุนการปฏิบัติงานในน่านน้ำพิพาท หน่วยงานนำอาจช่วยให้ความรับผิดชอบชัดเจนขึ้น แต่จากข้อมูลที่รายงาน งานด้านนโยบายยังไม่ได้กำหนดว่าสถาบันใดจะรับบทบาทดังกล่าว หรือจะรับรองงบวิจัยต่อเนื่องอย่างไร

โครงการริเริ่มด้านทรัพยากรทางทะเลยังสนับสนุนโครงการ ReINVEST WPS ด้านการจัดทำบัญชีทุนธรรมชาติ ซึ่งได้รับทุนจาก DOST-PCAARRD แนวทางนี้บันทึกสภาพและมูลค่าของทรัพยากรธรรมชาติ รวมถึงบริการที่ทรัพยากรเหล่านั้นมอบให้ เช่น การประมงและการกักเก็บคาร์บอน เพื่อใช้ประกอบการวางแผนภาครัฐ

คำมั่นด้านความมั่นคงต้องไปถึงเรือวิจัย

งานวิทยาศาสตร์ช่วยยืนยันความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อมจากกิจกรรมถมทะเลขนาดใหญ่ของจีน ในคดีที่นำไปสู่คำชี้ขาดอนุญาโตตุลาการปี 2016 คำชี้ขาดปฏิเสธการอ้างสิทธิทางทะเลของจีนที่ครอบคลุมพื้นที่กว้าง สิทธิอธิปไตยเหนือทรัพยากรทางทะเลแตกต่างจากอธิปไตยเหนือดินแดน ความแตกต่างนี้มีความสำคัญเมื่อกล่าวถึงข้อยุติของคำชี้ขาด

ในแถลงการณ์เมื่อเดือนกรกฎาคม 2026 มาร์กอสให้คำมั่นว่าจะ "ทำทุกอย่างที่จำเป็น" เพื่อปกป้องคำชี้ขาด พร้อมขอบคุณกองทัพ หน่วยยามฝั่ง และชาวประมงที่ปฏิบัติงานในทะเลทั้งที่มีความเสี่ยงร้ายแรง นักวิทยาศาสตร์ก็เผชิญความเสี่ยงเช่นกัน ซิริงกันถูกกองกำลังทางทะเลของจีนคุกคามในปี 2024 ขณะนำการประเมินด้านเสียงและแนวปะการังที่สันดอนเอสโกดา

การตอบสนองทางการเมืองยังรวมถึงข้อเสนอให้วุฒิสภาสอบสวนความเข้าใจชั่วคราวกับจีน ซึ่งครอบคลุมภารกิจหมุนเวียนกำลังพลและส่งเสบียงไปยังเรือ BRP Sierra Madre ที่เกยตื้นบริเวณสันดอนอายุนกิน ฟรานซิส ปังกิลินัน วุฒิสมาชิก ยื่นมติวุฒิสภาเลขที่ 536 เพื่อขอให้ตรวจสอบว่าความเข้าใจดังกล่าวสอดคล้องกับคำชี้ขาดอนุญาโตตุลาการและมีหลักประกันคุ้มครองสิทธิอธิปไตยของฟิลิปปินส์หรือไม่ กระทรวงการต่างประเทศยินดีให้มีการชี้แจงในเวทีที่เหมาะสม ยังไม่มีการระบุวันนัดไต่สวน

สำหรับงานวิจัยทางทะเล คำถามเร่งด่วนคือคำมั่นระดับชาติจะเปลี่ยนเป็นการสำรวจอย่างต่อเนื่อง การเข้าถึงพื้นที่อย่างปลอดภัย และการจัดการอนุรักษ์ที่นำไปปฏิบัติได้หรือไม่ เทคโนโลยี ความร่วมมือ และการสำรวจที่ดำเนินมาหลายปีสร้างหลักฐานที่เป็นประโยชน์แล้ว การจัดสรรงบต่อเนื่องจะช่วยให้นักวิทยาศาสตร์ทดสอบได้ว่าถิ่นอาศัยกำลังฟื้นตัวหรือไม่ ติดตามความเสียหายที่เกิดขึ้นใหม่ และวัดผลจากการประกาศเขตคุ้มครอง

ประเด็นสำคัญ

• เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 2026 นักวิทยาศาสตร์ทางทะเลเรียกร้องให้รัฐบาลจัดสรรงบประมาณต่อเนื่อง แทนการพึ่งพาทุนวิจัยแยกเป็นรายโครงการ
• กระทรวงสิ่งแวดล้อมฯ กำลังเดินหน้าจัดตั้งพื้นที่คุ้มครองทางทะเลในหมู่เกาะกาลายาอัน โดยอาศัยข้อมูลจากการสำรวจระหว่างปี 2017 ถึง 2025
• นักวิจัยบันทึกปลาทะเล 49 ชนิดที่ไม่เคยมีบันทึกในหมู่เกาะ และยืนยันแหล่งหญ้าทะเลที่แนวปะการังริซาล
• งานวิจัยของมหาวิทยาลัยฟิลิปปินส์พบว่าเกาะปากอาซาสูญเสียพื้นที่ราว 1,500 ตารางเมตรต่อปีในช่วงสองทศวรรษ
• สภาการพัฒนาอย่างยั่งยืนแห่งปาลาวันขยายการติดตามแนวปะการังผ่านความร่วมมือกับออสเตรเลีย เทคโนโลยี ReefScan และการประเมินทางทะเลที่ครอบคลุมถึงเกาะลาวักและแนวปะการังโรซูล
• แผนที่ประกาศออกมายังไม่ได้กำหนดงบประมาณต่อเนื่อง สถานะพื้นที่คุ้มครองขั้นสุดท้าย หรือหน่วยงานหลักด้านธรรมาภิบาลทางทะเล