วัยรุ่นได้รับการช่วยเหลือหลังติดอยู่ในป่ารัฐวิกตอเรีย 6 วัน ประทังชีวิตด้วยมันฝรั่งทอดและน้ำจากลำธาร

ใช้เวลาอ่าน 8 นาที
Teen Rescued After Six Days in Victorian Bush Survived on Chips and Creek Water

กล่องอุปกรณ์ตกปลาช่วยนำทีมกู้ภัยไปพบวัยรุ่นที่สูญหาย

กล่องอุปกรณ์ตกปลาที่สังเกตเห็นจากเฮลิคอปเตอร์ตำรวจช่วยยุติการค้นหา William วัย 17 ปีจากเมืองมอร์เวลล์ ซึ่งเอาชีวิตรอดนาน 6 วันในป่าของภูมิภาคกิปส์แลนด์ รัฐวิกตอเรีย ด้วยมันฝรั่งทอดรสไก่หนึ่งห่อ น้ำจากลำธาร และผ้าขนหนูสองผืนไว้คลายหนาว

สารบัญ
  1. กล่องอุปกรณ์ตกปลาช่วยนำทีมกู้ภัยไปพบวัยรุ่นที่สูญหาย
  2. เดินไปเพียงไม่นาน แต่สูญหายนานถึง 6 วัน
  3. มันฝรั่งทอด น้ำจากลำธาร และผ้าขนหนูสองผืน
  4. เพลงคุ้นหูช่วยประคองใจในยามค่ำคืน
  5. ป่าทึบทำให้การค้นหาเป็นไปอย่างยากลำบาก
  6. จังหวะที่ William เงยหน้าขึ้น
  7. แม่ของเขารออยู่ที่ศูนย์บัญชาการ
  8. เหตุใดจึงต้องเฝ้าสังเกตอาการในโรงพยาบาลต่อหลังช่วยเหลือ
  9. ประเด็นสำคัญ

ตำรวจรัฐวิกตอเรียพบเขาเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ห่างจาก Stoney Creek ไปทางตะวันออกราว 2 กิโลเมตร หลังค้นหาครั้งใหญ่ในพื้นที่ป่าทึบบนเนินสูงชันระหว่าง Cowwarr กับ Walhalla เจ้าหน้าที่ที่ตรวจดูกล่องอุปกรณ์ตกปลาจากทางอากาศพบ William นอนอยู่ใกล้ ๆ ในร่องลำธาร เขาเงยหน้าขึ้นขณะที่เฮลิคอปเตอร์บินวนอยู่เหนือศีรษะ

เจ้าหน้าที่ประจำเที่ยวบินโรยตัวลงไปช่วยเหลือ ก่อนนำตัวเขาไปยังศูนย์บัญชาการค้นหา ซึ่ง Elizabeth Barkley แม่ของเขารออยู่ William รู้สึกตัวดีและดีใจที่ได้รับการช่วยเหลือ แต่ต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลจากภาวะขาดน้ำและอาการบาดเจ็บที่หลอดลม

แถลงการณ์ของตำรวจรัฐวิกตอเรียระบุว่า ขณะได้รับการช่วยเหลือ เขามีอารมณ์แจ่มใสและโดยรวมมีสุขภาพดี ต่อมาโรงพยาบาลเปิดเผยว่าเหตุใดเขาจึงยังต้องได้รับการเฝ้าสังเกตอาการอย่างใกล้ชิด รวมถึงการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญในเมลเบิร์น

สำหรับ William การได้รับการช่วยเหลือหมายถึงการได้พบแม่อีกครั้ง หลังผ่านค่ำคืนที่หวั่นใจว่าจะไม่มีใครหาเขาพบ ส่วนลูกเรือเฮลิคอปเตอร์ การเห็นเขาขยับตัวอยู่เบื้องล่างเปลี่ยนการค้นหาอันยากลำบากให้กลายเป็นภารกิจกู้ภัยที่สะเทือนใจ

เดินไปเพียงไม่นาน แต่สูญหายนานถึง 6 วัน

แม่ของ William ไปส่งเขาตั้งแคมป์ช่วงสุดสัปดาห์กับเพื่อน ตำรวจระบุว่า มีผู้พบเห็นเขาครั้งสุดท้ายเมื่อเวลาประมาณ 16.00 น. วันศุกร์ที่ 6 พฤศจิกายน ใกล้ถนน Stoney Creek และเส้นทาง T2 ระหว่าง Cowwarr กับ Walhalla

เขาเดินย้อนกลับไปยังจุดที่ถูกส่งลงมาเป็นระยะทางสั้น ๆ เพื่อไปเอาอุปกรณ์ตั้งแคมป์เพิ่มเติม เมื่อเขาไม่กลับมา เพื่อนจึงค้นหาบริเวณโดยรอบแต่ไม่พบร่องรอย William ทิ้งโทรศัพท์ เสบียงอาหารหลัก และน้ำไว้

โฆษณา

Barkley กล่าวว่า ลูกชายของเธอเลี้ยวผิดทางบนเส้นทางและหลงทาง ต่อมาเขาลื่นตกหน้าผา ซึ่งมีความสูงราวสองชั้นอาคาร เขามีรอยขีดข่วนที่แผ่นหลัง รวมถึงอาการบาดเจ็บที่แพทย์ตรวจประเมินหลังได้รับการช่วยเหลือ

แม่ของเขากล่าวว่า คืนแรกเขารู้สึกหวาดกลัว ก่อนจะนอนลงใต้พุ่มไม้ และเริ่มเดินอีกครั้งในวันรุ่งขึ้น งานที่เริ่มต้นจากการออกไปทำธุระชั่วครู่กลับทำให้เขาต้องอยู่ตามลำพังในพื้นที่ทุรกันดาร โดยมีสิ่งประทังชีวิตอยู่น้อยมาก

  • 6 พฤศจิกายน: มีผู้พบเห็น William ครั้งสุดท้ายเมื่อเวลาประมาณ 16.00 น. ใกล้ถนน Stoney Creek หลังออกไปเอาอุปกรณ์ตั้งแคมป์
  • ตลอด 6 วันต่อมา: ตำรวจ หน่วยปฏิบัติการเฉพาะทาง อาสาสมัคร และหน่วยฉุกเฉินอื่น ๆ ค้นหาป่าโดยรอบ
  • 12 พฤศจิกายน: หน่วยบินตำรวจพบกล่องอุปกรณ์ตกปลา ก่อนพบ William ใกล้ลำธาร จากนั้นจึงช่วยเหลือและพาเขากลับไปพบแม่
  • 13 พฤศจิกายน: เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลรายงานว่าอาการของเขาคงที่ และจัดให้มีการตรวจเพิ่มเติมกับการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญที่โรงพยาบาล The Alfred ในเมลเบิร์น

มันฝรั่งทอด น้ำจากลำธาร และผ้าขนหนูสองผืน

อาหารเพียงอย่างเดียวที่ William มีระหว่างเผชิญเหตุคือมันฝรั่งทอดรสไก่ยี่ห้อ Smith's ห่อใหญ่สำหรับครอบครัว เขาแบ่งกินอย่างประหยัดจนอยู่ได้สองวัน และดื่มน้ำจากลำธารข้างจุดที่ใช้หลบภัย

ผ้าขนหนูสองผืนกลายเป็นผ้าห่มชั่วคราว ตอนหายตัวไปเขาสวมกางเกงขาสั้นกับรองเท้าบูตทำงาน จึงแทบไม่มีอะไรป้องกันความหนาวยามค่ำคืน ฝน และพื้นดินขรุขระ เมื่อทีมกู้ภัยไปถึง เขาไม่สวมเสื้อ ผิวไหม้แดด และขาดน้ำ

William เล่าถึงสภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลงจากเตียงในโรงพยาบาล กลางวันร้อนและต้องเผชิญแสงแดด ส่วนกลางคืนหนาว บางครั้งมีฝนตก และยิ่งทำให้ไม่แน่ใจว่าทีมกู้ภัยจะมองเห็นเขาหรือไม่

William เล่าถึงสภาพที่ต้องเผชิญว่า:

กลางคืนค่อนข้างหนาว มีฝนตกอยู่สองสามครั้ง กลางวันก็ร้อน ผมโดนแดดเผา แล้วบริเวณรอบ ๆ ก็อันตรายมาก มีทั้งหินกับกิ่งไม้ครับ

ลำธารทำให้เขามีน้ำดื่มระหว่างรอความช่วยเหลือ แต่หลังพบตัวเขายังคงต้องรักษาภาวะขาดน้ำ การดูแลในโรงพยาบาลมีความสำคัญเป็นพิเศษเมื่อความดันโลหิตของเขาลดลงในช่วงกลางคืน

โฆษณา

เพลงคุ้นหูช่วยประคองใจในยามค่ำคืน

เพลง Take Me Home, Country Roads ของ John Denver กลายเป็นส่วนหนึ่งของกิจวัตรของ William ระหว่างรอความช่วยเหลือในป่า เพลงโปรดตั้งแต่วัยเด็กช่วยปลอบใจเขาในยามหนาว อยู่ลำพัง และกังวลว่าทีมค้นหาอาจมาไม่ถึง

William กล่าวว่า การร้องเพลงช่วยให้รู้สึกดีขึ้น เขาจึงร้องต่อไปในคืนถัด ๆ มา ท่วงทำนองที่คุ้นเคยเป็นสิ่งที่ยึดเหนี่ยวใจไว้ ขณะที่แสงกลางวันค่อย ๆ หมดไปและมองเห็นสิ่งรอบตัวได้ยากขึ้น

William อธิบายว่าพฤติกรรมนี้เริ่มต้นอย่างไร:

คืนหนึ่งผมเริ่มร้องเพลง แล้วรู้สึกดีสุด ๆ ก็เลยร้องต่อไปเรื่อย ๆ

เขายังพูดตรง ๆ ถึงความหวาดกลัวที่รู้สึก บางครั้งเขาสงสัยว่าจะมีชีวิตรอดจนกว่าจะมีคนพบหรือไม่ เรื่องราวของเขาสะท้อนทั้งความยากลำบากในการหาความอบอุ่นและอาหาร ตลอดจนความกดดันจากการรออยู่ตามลำพังโดยไม่รู้ว่าทีมค้นหาอยู่ที่ไหน

เช้าวันถัดมาในโรงพยาบาล แม่ของเขากล่าวว่ารสนิยมการฟังเพลงของลูกชายเปลี่ยนไปเป็น AC/DC เขาพูดคุยได้ นอนหลับบนเตียงที่สบาย และได้กลับมาอยู่กับครอบครัวอีกครั้ง

ป่าทึบทำให้การค้นหาเป็นไปอย่างยากลำบาก

เจ้าหน้าที่หน่วยฉุกเฉินกว่า 100 คนเข้าร่วมปฏิบัติการครั้งนี้ ทั้งตำรวจ หน่วยสุนัขตำรวจ ตำรวจน้ำ ทีมสำนักงานบริการฉุกเฉินรัฐ และอาสาสมัครที่ผ่านการฝึกค้นหาและกู้ภัยในป่า การระดมกำลังในวงกว้างเกี่ยวข้องกับผู้คนหลายร้อยคน โดยมีเฮลิคอปเตอร์ สุนัขค้นหา และนักประดาน้ำของตำรวจร่วมปฏิบัติการ

ตำรวจรัฐวิกตอเรียขอบคุณสมาชิกชุมชนและอาสาสมัคร Ambulance Victoria, Bush Search and Rescue, Australian Search and Rescue K9, Search and Rescue Dogs K9 และสโมสร Cowwarr Football Netball Club เจ้าหน้าที่ตำรวจในเครื่องแบบและหน่วยเฉพาะทางยังร่วมค้นหาตลอด 6 วันด้วย

ภูมิประเทศจำกัดทัศนวิสัยของทีมค้นหา พื้นที่ลาดชันทำให้เข้าถึงจุดต่าง ๆ ทางภาคพื้นดินได้ยาก ขณะที่พืชพรรณหนาทึบบดบังพื้นป่าบางส่วนจากทางอากาศ จุดเปลี่ยนของภารกิจเกิดขึ้นในท้ายที่สุดบริเวณหนึ่งของพื้นที่ Cowwarr ซึ่งยังไม่ได้รับการค้นหาอย่างละเอียด

Dave Wylie นักบินที่ร่วมภารกิจกู้ภัย อธิบายว่าเหตุใดตำแหน่งที่ William อยู่ในพื้นที่ค่อนข้างโล่งจึงมีความสำคัญ:

หลายพื้นที่รกทึบมากจนมองไม่เห็นพื้นป่าเลย ต่อให้มีใครอยู่ตรงนั้น เราก็อาจบินผ่านไปโดยไม่เห็นได้

โฆษณา

William อยู่ข้างลำธารในจุดที่ลูกเรือมองทะลุพืชพรรณลงไปเห็นได้ Wylie กล่าวว่า หากเขาอยู่ใต้พุ่มไม้ที่หนาทึบกว่านี้ ลูกเรืออาจบินผ่านไปโดยไม่พบ จากเฮลิคอปเตอร์ กล่องอุปกรณ์ตกปลาคือวัตถุขนาดเล็กที่ดูผิดสังเกต ซึ่งดึงความสนใจไปยังจุดที่ถูกต้อง

จังหวะที่ William เงยหน้าขึ้น

Emma Quick เจ้าหน้าที่ตำรวจอาวุโสและเจ้าหน้าที่ฝ่ายยุทธวิธีประจำเที่ยวบินบนเฮลิคอปเตอร์ กล่าวว่าเจ้าหน้าที่สังเกตการณ์ของลูกเรือเห็นบางอย่างผิดปกติอยู่เบื้องล่าง เมื่อมองให้ละเอียดขึ้น เจ้าหน้าที่ก็พบ William นอนอยู่ใต้ผ้าขนหนูในร่องลำธาร

ตำรวจระบุว่า ทีมพบกล่องอุปกรณ์ตกปลาก่อน จากนั้นจึงซูมดูและพบวัยรุ่นอยู่ใกล้ ๆ ลูกเรือแทบไม่เชื่อว่าพบตัวเขาแล้ว หลังค้นหามาหลายวัน การขยับศีรษะของเขาเป็นคำตอบที่ทุกคนเฝ้ารอ

Quick เล่าถึงช่วงที่ลูกเรือรู้ว่า William ยังมีชีวิตอยู่:

ฉันไม่คิดว่าจะมีใครบนเครื่องเชื่อจริง ๆ ว่านั่นคือเขา แล้วเขาก็เงยหน้าขึ้นมา พวกเราก็แบบว่า 'โอ้พระเจ้า เขายังมีชีวิตอยู่ เราพบเขาแล้ว'

William มองไปยังเฮลิคอปเตอร์และชูกำปั้นแสดงความดีใจ จากนั้นเจ้าหน้าที่โรยตัวลงไปหาเขาและนำตัวออกจากบริเวณลำธาร การช่วยเหลือดำเนินไปอย่างรวดเร็ว จากการพบเห็นทางอากาศสู่การเดินทางกลับศูนย์บัญชาการ

Quick กล่าวว่าเหตุการณ์นี้จะอยู่ในความทรงจำของเธอตลอดไป การได้เห็น William กลับมาอยู่กับแม่เป็นอีกช่วงเวลาที่สะเทือนใจสำหรับเจ้าหน้าที่ ซึ่งใช้เวลาหลายวันพยายามตามหาเขา

แม่ของเขารออยู่ที่ศูนย์บัญชาการ

Elizabeth Barkley อยู่ที่ศูนย์บัญชาการ Cowwarr ขณะที่การค้นหาประสบผลสำเร็จ ตำรวจและเจ้าหน้าที่กู้ภัยกำลังอธิบายว่าตรวจค้นพื้นที่ใดไปแล้วบ้าง และมีแผนจะค้นหาจุดใดต่อไป

เธอกล่าวว่าอาสาสมัครทำงานมาหลายวันจนเริ่มอ่อนล้า ตำรวจยืนยันกับเธอว่าจะเดินหน้าค้นหาต่อ ขณะที่เจ้าหน้าที่กำลังพาเธอดูพื้นที่ที่ยังเหลือให้ตรวจค้น ลูกเรือเฮลิคอปเตอร์ก็พบลูกชายของเธอ

โฆษณา

Barkley ได้รับแจ้งว่า William ยังมีชีวิตอยู่ อยู่บนเฮลิคอปเตอร์แล้ว และจะมาถึงในอีกไม่กี่นาที หลังรอคอยมาหลายวัน เธออยู่ในสถานที่ที่ทีมกู้ภัยจะพาเขากลับมา

William เรียกการกลับมาพบกันครั้งนี้ว่าเป็น "ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิต" เขากล่าวว่าทั้งตัวเขาและแม่ต่างซาบซึ้งใจ และการได้เห็นแม่มีความสุขอีกครั้งเป็นส่วนสำคัญของการได้กลับบ้าน

Barkley ยังเล่าถึงปฏิกิริยาของผู้คนที่ไม่ใช่คนในครอบครัว เพื่อน ๆ แทบไม่ได้นอนระหว่างการค้นหา และชุมชนฟุตบอลของ William ก็ติดตามสถานการณ์อย่างใกล้ชิด เธอกล่าวว่าโค้ชของเขาที่ Morwell Football Club ร้องไห้เมื่อเธอโทรไปบอกว่าพบตัวเขาแล้ว

ความโล่งใจมาพร้อมอารมณ์ขันของครอบครัว แม่ของเขากล่าวว่าเขาจะไม่ไปตั้งแคมป์อีกแล้ว และพูดติดตลกว่าอาจขังเขาไว้ในห้อง William หัวเราะขณะพูดจากโรงพยาบาลว่าแม่ดูเหมือนจะตั้งใจทำตามแผนนั้นจริง ๆ

เหตุใดจึงต้องเฝ้าสังเกตอาการในโรงพยาบาลต่อหลังช่วยเหลือ

โรงพยาบาล Latrobe Regional Hospital ในเมือง Traralgon รับดูแล William หลังนำตัวออกจากป่า แม้เขาจะพูดคุยได้และมีอารมณ์แจ่มใส แต่ภาวะขาดน้ำทำให้ความดันโลหิตลดลง เขาจึงถูกย้ายเข้าหอผู้ป่วยหนักในช่วงกลางคืน

แพทย์ยังเฝ้าติดตามรอยฉีกขนาดเล็กที่หลอดลม โดยมีอากาศค้างอยู่รอบปอดและลำคอ หลอดลมเป็นทางผ่านที่นำอากาศไปยังปอด รอยฉีกอาจทำให้อากาศรั่วเข้าไปยังบริเวณใกล้เคียง จึงจำเป็นต้องประเมินอาการอย่างระมัดระวัง แม้ผู้ป่วยจะรู้สึกตัวและพูดได้

Don McRae ผู้อำนวยการบริหารของโรงพยาบาล Latrobe Regional Hospital กล่าวว่าอาการของ William คงที่ และจะมีการตรวจเพิ่มเติมพร้อมประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญที่โรงพยาบาล The Alfred ในเมลเบิร์น

McRae อธิบายขั้นตอนการรักษาต่อจากนี้ว่า:

"ทีมงานของเราได้ดูแล William ตลอดคืนที่ผ่านมา และอาการของเขาคงที่" เขากล่าว

William กล่าวว่าเขาได้กินอาหารและนอนหลับอย่างสบายในคืนแรกหลังได้รับการช่วยเหลือ ต่อมาแพทย์ให้งดอาหารและน้ำระหว่างเฝ้าติดตามอาการบาดเจ็บชั่วคราว Barkley กล่าวว่าเขาสดใสและช่างพูด แต่ไม่พอใจที่อดดื่มกาแฟและกินอาหารเช้า

โฆษณา

มีรายงานว่าอาการของเขาคงที่ในช่วงบ่ายวันศุกร์ ไม่มีการระบุวันที่จะออกจากโรงพยาบาล Barkley กล่าวว่าเขาอยากกลับไปซ้อมฟุตบอลเมื่อแข็งแรงพอ แต่อาจต้องพักจากสนามหลายสัปดาห์ระหว่างฟื้นตัว

ประเด็นสำคัญ

  • William วัย 17 ปี ได้รับการช่วยเหลือเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน หลังสูญหายในพื้นที่กิปส์แลนด์ รัฐวิกตอเรีย นาน 6 วัน
  • เขาหายตัวไปหลังออกจากจุดตั้งแคมป์เพื่อไปเอาอุปกรณ์ใกล้ถนน Stoney Creek เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน
  • ตำรวจพบกล่องอุปกรณ์ตกปลาห่างจาก Stoney Creek ไปทางตะวันออกราว 2 กิโลเมตร ก่อนพบเขาใกล้ ๆ ในร่องลำธาร
  • เขาประทังชีวิตด้วยมันฝรั่งทอดหนึ่งห่อ น้ำจากลำธาร และผ้าขนหนูสองผืน พร้อมร้องเพลง Take Me Home, Country Roads เพื่อปลอบใจตัวเอง
  • เจ้าหน้าที่หน่วยฉุกเฉินกว่า 100 คนร่วมค้นหา โดยมีอาสาสมัครและชุมชนให้การสนับสนุน
  • เขากลับมาอยู่กับแม่ก่อนเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลจากภาวะขาดน้ำและอาการบาดเจ็บที่หลอดลม
  • อาการของ William คงที่ และมีการจัดให้ผู้เชี่ยวชาญประเมินที่โรงพยาบาล The Alfred ในเมลเบิร์น
แชร์บทความนี้

เรื่องที่คุณอาจชอบ