ผู้ป่วยไข้หวัดใหญ่ในญี่ปุ่นเกินระดับเฝ้าระวัง โรงเรียนปิดพุ่ง 6 เท่า

ผู้ป่วยไข้หวัดใหญ่เพิ่มขึ้น 58 เปอร์เซ็นต์ในหนึ่งสัปดาห์

ค่าเฉลี่ยผู้ป่วยไข้หวัดใหญ่รายสัปดาห์ของญี่ปุ่นอยู่ที่ 11.35 รายต่อสถานพยาบาลที่เฝ้าระวังหนึ่งแห่ง ระหว่างวันที่ 28 กันยายนถึง 4 ตุลาคม สูงกว่าเกณฑ์เฝ้าระวังระดับประเทศที่ 10 ราย ขณะที่โรงเรียนและสถานดูแลเด็ก 937 แห่งใช้มาตรการต่าง ๆ รวมถึงการปิดชั้นเรียนและปิดสถานที่ชั่วคราว ข้อมูลจากกระทรวงสาธารณสุข แรงงาน และสวัสดิการชี้ว่า ตัวเลขเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจาก 7.17 รายต่อสถานพยาบาลในสัปดาห์ก่อนหน้า

จำนวนผู้ป่วยเพิ่มขึ้น 58.3 เปอร์เซ็นต์ภายในเจ็ดวัน มี 16 จังหวัดที่เกินเกณฑ์เฝ้าระวัง ขณะที่โอกินาวะยังสูงกว่าเกณฑ์เตือนภัยที่รุนแรงกว่า ซึ่งอยู่ที่ 30 ราย โดยมีผู้ป่วย 37.07 รายต่อสถานพยาบาล ส่วนจังหวัดรอบโตเกียว ได้แก่ ไซตามะ 19.66 ราย ชิบะ 18.72 ราย คานางาวะ 18.51 ราย และโตเกียว 15.87 ราย

เกณฑ์เฝ้าระวังระดับประเทศบ่งชี้ถึงความเป็นไปได้ที่จะเกิดการระบาดใหญ่ภายในสี่สัปดาห์ การที่ตัวเลขสูงเกินเกณฑ์เกิดขึ้นเร็วกว่าปีก่อนราวหนึ่งเดือน ส่งผลกระทบต่อห้องเรียนและเพิ่มภาระให้บริการฉีดวัคซีน ก่อนถึงช่วงระบาดสูงสุดตามปกติในฤดูหนาว

สถานการณ์ไม่ได้เป็นไปในทิศทางเดียวกันทุกพื้นที่ อัตราที่รายงานในโอกินาวะลดลงจากสัปดาห์ก่อน แม้จำนวนผู้ป่วยที่เข้ารักษาในโรงพยาบาลเพิ่มขึ้น ส่วนคูมาโมโตะ ซึ่งยังมีประชาชนราว 1,360 คนพักอยู่ในศูนย์อพยพหลังแผ่นดินไหวเมื่อเดือนกรกฎาคม มีค่าเฉลี่ยเพิ่มจาก 3.86 เป็น 10.20 ภายในหนึ่งสัปดาห์

ตัวเลขเฝ้าระวังวัดอะไร

ตัวเลขรายสัปดาห์มาจากสถานพยาบาลที่ได้รับการกำหนด ซึ่งมักเรียกว่าไซต์เฝ้าระวัง โดยรายงานผู้ป่วยไข้หวัดใหญ่ให้หน่วยงานสาธารณสุข สถานพยาบาลราว 3,000 แห่งร่วมให้ข้อมูลในรายงานระดับประเทศช่วงวันที่ 21-27 กันยายน ค่าเฉลี่ยนี้เป็นตัววัดกิจกรรมของสถานพยาบาลเหล่านั้น ไม่ใช่จำนวนผู้ติดเชื้อทั้งหมดในญี่ปุ่นหรือสัดส่วนประชากรที่ติดเชื้อ

เกณฑ์สามระดับช่วยอธิบายการเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์ ได้แก่ รายงานผู้ป่วยหนึ่งรายต่อสถานพยาบาลเป็นสัญญาณเริ่มต้นของการระบาด เกณฑ์เฝ้าระวังอยู่ที่ 10 ราย และเกณฑ์เตือนภัยอยู่ที่ 30 ราย ค่าเฉลี่ยระดับประเทศล่าสุดสูงเกินเกณฑ์ที่สอง ขณะที่โอกินาวะสูงเกินเกณฑ์ที่สาม

ในช่วงวันที่ 21-27 กันยายน ทุกจังหวัดมีตัวเลขสูงกว่าเกณฑ์เริ่มต้นการระบาดที่หนึ่งรายแล้ว นอกจากโอกินาวะ ยังมีอีกสี่จังหวัดที่เกิน 10 ราย ได้แก่ อิบารากิ 12.50 ราย ไซตามะ 14.17 ราย กิฟุ 10.18 ราย และไอจิ 12.33 ราย ส่วนโอกินาวะมี 42.50 ราย สูงกว่าเกณฑ์เตือนภัยแล้ว

ในสัปดาห์ถัดมา มี 16 จังหวัดที่เกิน 10 ราย การแพร่กระจายไปในพื้นที่กว้างขึ้นมีความสำคัญควบคู่กับการเพิ่มขึ้นของตัวเลขระดับประเทศ เพราะผู้ป่วยเพิ่มขึ้นพร้อมกับมีจังหวัดที่พบการระบาดในระดับสูงมากขึ้น ไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะพื้นที่เดียวที่มีอัตราสูงผิดปกติ

ฤดูกาลระบาดเริ่มเร็วกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด

ค่าเฉลี่ยระดับประเทศเกินหนึ่งรายต่อสถานพยาบาลเป็นครั้งแรกในสัปดาห์สิ้นสุดวันที่ 23 สิงหาคม กระทรวงประกาศเริ่มฤดูกาลไข้หวัดใหญ่ทั่วประเทศเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม โดยระบุว่าเป็นการเริ่มต้นเร็วเป็นอันดับสองนับตั้งแต่เริ่มเก็บข้อมูลในปี 1999 หากไม่นับปี 2023 ซึ่งมีการระบาดของไข้หวัดใหญ่ตลอดทั้งปี

วันที่สำคัญแสดงให้เห็นพัฒนาการของการระบาด ตั้งแต่การเริ่มต้นทั่วประเทศเร็วผิดปกติ ไปจนถึงการประกาศเฝ้าระวังในพื้นที่และผลกระทบต่อโรงเรียนในวงกว้าง:

• สัปดาห์สิ้นสุดวันที่ 23 สิงหาคม: ค่าเฉลี่ยระดับประเทศเกินเกณฑ์เริ่มต้นการระบาดที่หนึ่งรายต่อสถานพยาบาล
• 28 สิงหาคม: กระทรวงประกาศเริ่มฤดูกาลไข้หวัดใหญ่ทั่วประเทศ
• สัปดาห์สิ้นสุดวันที่ 6 กันยายน: คูมาโมโตะเกินเกณฑ์เริ่มต้นการระบาด
• 17 กันยายน: โตเกียวประกาศเฝ้าระวังไข้หวัดใหญ่เร็วกว่าปกติ
• 2 ตุลาคม: กระทรวงรายงานค่าเฉลี่ยระดับประเทศที่ 7.17 รายในช่วงวันที่ 21-27 กันยายน โอกินาวะประกาศเตือนภัย
• 28 กันยายนถึง 4 ตุลาคม: ค่าเฉลี่ยระดับประเทศอยู่ที่ 11.35 ราย โดยสถานศึกษาและสถานดูแลเด็ก 937 แห่งใช้มาตรการปิด
• 8 ตุลาคม: ฮิโรชิมะประกาศเฝ้าระวังทั่วจังหวัด หลังพื้นที่ฟุกุยามะมีผู้ป่วยเกิน 10 รายต่อสถานพยาบาล
• 13 ตุลาคม: กำหนดเริ่มให้ผู้ประสบภัยในคูมาโมโตะที่มีสิทธิ์เข้ารับวัคซีนไข้หวัดใหญ่ฟรี

ตัวเลขเมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อนก็แตกต่างกันอย่างมาก รายงานระบุว่าค่าเฉลี่ยก่อนหน้านี้อยู่ที่ 1.56 ราย ทำให้ตัวเลขล่าสุดที่ 11.35 รายสูงกว่าราว 7.3 เท่า รายงานฉบับหนึ่งระบุช่วงเปรียบเทียบดังกล่าวว่าเป็นปี 2025 ขณะที่อีกฉบับเรียกเพียงปีก่อน รายงานไม่ได้ยืนยันปีปฏิทินของการระบาดในปัจจุบันอย่างสอดคล้องกัน ดังนั้นสัปดาห์ที่ใช้เฝ้าระวังจึงเป็นข้อมูลที่ชัดเจนที่สุดในการติดตามสถานการณ์

ผลกระทบต่อโรงเรียนเพิ่มเร็วกว่าค่าเฉลี่ยผู้ป่วยมาก

สถานที่ 937 แห่งที่ได้รับผลกระทบประกอบด้วยโรงเรียนอนุบาล สถานรับเลี้ยงเด็ก โรงเรียนประถม มัธยมต้น และมัธยมปลาย มาตรการมีตั้งแต่ปิดบางชั้นเรียนหรือบางระดับชั้น ไปจนถึงปิดสถานศึกษาทั้งแห่งชั่วคราว ดังนั้นจึงไม่ควรตีความตัวเลขนี้ว่าเป็นการปิดโรงเรียนทั้งแห่ง 937 แห่ง

จำนวนดังกล่าวสูงกว่าสัปดาห์ก่อนราวหกเท่า เทียบกับจำนวนผู้ป่วยต่อสถานพยาบาลที่เฝ้าระวังซึ่งเพิ่มขึ้น 58.3 เปอร์เซ็นต์ แม้เป็นตัวชี้วัดคนละประเภท แต่เมื่อพิจารณาร่วมกันแสดงให้เห็นว่าการติดเชื้อที่เพิ่มขึ้นส่งผลกระทบต่อเด็ก ครอบครัว และบุคลากรอย่างรวดเร็วเพียงใด

เด็กเป็นกลุ่มสำคัญในตัวเลขระดับพื้นที่ ในสัปดาห์รายงานของโตเกียวระหว่างวันที่ 7-13 กันยายน ผู้มีอายุไม่เกิน 9 ปีคิดเป็น 50.49 เปอร์เซ็นต์ของผู้ป่วยที่รายงาน ในสัปดาห์ล่าสุดของโอกินาวะ ผู้ป่วยเด็กอายุต่ำกว่า 10 ปีเพิ่มขึ้น แม้ค่าเฉลี่ยรวมของจังหวัดจะลดลง

รายงานระดับประเทศไม่ได้ระบุจำนวนนักเรียนที่ได้รับผลกระทบ ระยะเวลาปิดเรียน หรือสัดส่วนระหว่างการปิดทั้งสถานศึกษากับการปิดเฉพาะชั้นเรียน ข้อมูลที่ขาดไปนี้ทำให้ประเมินเวลาเรียนที่สูญเสียไปได้ยาก

ควรพิจารณาการประกาศเฝ้าระวังของโตเกียวอย่างรอบคอบ

ประกาศของโตเกียวเมื่อวันที่ 17 กันยายนระบุว่า การประกาศเฝ้าระวังครั้งนี้เกิดขึ้นเร็วกว่าปีก่อนหกสัปดาห์ โดยในปีก่อนมีผู้ป่วยถึงเกณฑ์ในช่วงวันที่ 20-26 ตุลาคม อีกทั้งยังระบุว่าช่วงเวลาดังกล่าวตรงกับปี 2023 ซึ่งเป็นการประกาศที่เร็วที่สุดนับตั้งแต่เริ่มเก็บข้อมูลในปี 1999

ข้อมูลเกี่ยวกับการประกาศดังกล่าวมีตัวเลขที่ไม่สอดคล้องกัน โดยระบุว่าค่าเฉลี่ยของโตเกียวในช่วงวันที่ 7-13 กันยายนอยู่ที่ 9.53 รายต่อสถานพยาบาลที่กำหนด ขณะเดียวกันก็ระบุว่าจำนวนผู้ป่วยเกินเกณฑ์เฝ้าระวัง ตัวเลขระดับเมืองนี้ต่ำกว่าเกณฑ์ 10 รายที่ใช้ในการรายงานระดับประเทศ

รายงานเดียวกันระบุว่า เขตอำนาจของศูนย์สาธารณสุข 14 แห่งจากทั้งหมด 31 แห่งในโตเกียวมีตัวเลขถึงระดับเฝ้าระวัง มาจิดะมี 17.31 ราย เขตอาราคาวะ 13.71 ราย เขตคิตะ 13.45 ราย และเขตโคโตะ 13.43 ราย ตัวเลขในพื้นที่เหล่านี้บ่งชี้ว่ามีการแพร่เชื้ออย่างมีนัยสำคัญ แต่ไม่ได้อธิบายหลักเกณฑ์ทางปกครองที่ใช้ประกาศเฝ้าระวังเมื่อเดือนกันยายนอย่างชัดเจน

ภายในช่วงวันที่ 28 กันยายนถึง 4 ตุลาคม ค่าเฉลี่ยที่รายงานของโตเกียวอยู่ที่ 15.87 ราย สูงกว่า 10 อย่างชัดเจน จังหวัดใกล้เคียงอย่างไซตามะ ชิบะ และคานางาวะมีตัวเลขสูงยิ่งกว่า เจ้าหน้าที่สาธารณสุขโตเกียวแนะนำให้ล้างมือบ่อย ๆ ฆ่าเชื้อ และสวมหน้ากาก โดยเฉพาะในสถานที่แออัด

ค่าเฉลี่ยที่ลดลงของโอกินาวะไม่ได้แปลว่าภาระลดลง

โอกินาวะรายงานผู้ป่วย 1,631 รายจากสถานพยาบาลเฝ้าระวัง 44 แห่ง ระหว่างวันที่ 28 กันยายนถึง 4 ตุลาคม ทำให้มีค่าเฉลี่ย 37.07 ราย ลดลงราว 12.8 เปอร์เซ็นต์จาก 42.50 รายในสัปดาห์ก่อนหน้า แต่ยังสูงกว่าเกณฑ์เตือนภัย จังหวัดยังคงคำเตือนที่ประกาศเมื่อวันที่ 2 ตุลาคมไว้

อัตราในแต่ละพื้นที่แตกต่างกันมาก ยาเอยามะมีค่าเฉลี่ยสูงสุดที่ 43.67 ราย ตามด้วยพื้นที่ตอนใต้ 43.17 ราย พื้นที่ตอนกลาง 38.77 ราย และนาฮะ 32.67 ราย ส่วนพื้นที่ตอนเหนือมี 27.80 ราย และมิยาโกะ 22.50 ราย ทั้งสองพื้นที่ต่ำกว่า 30 ราย แต่ยังสูงกว่าเกณฑ์เฝ้าระวัง

ผู้มีอายุ 60 ปีขึ้นไปมีผู้ป่วยที่รายงาน 443 ราย หรือ 27.2 เปอร์เซ็นต์ เป็นกลุ่มอายุที่มีจำนวนมากที่สุดในข้อมูลที่แจกแจงไว้ เด็กอายุ 5-9 ปีมี 240 ราย หรือ 14.7 เปอร์เซ็นต์ และเด็กอายุ 1-4 ปีมี 237 ราย หรือ 14.5 เปอร์เซ็นต์ เด็กสองกลุ่มนี้รวมกันมี 477 ราย คิดเป็นราว 29.2 เปอร์เซ็นต์ของผู้ป่วยทั้งหมด

ผู้ป่วยไข้หวัดใหญ่ที่เข้ารักษาในโรงพยาบาลเฝ้าระวังหลัก 7 แห่งมีทั้งหมด 90 ราย และกำลังเพิ่มขึ้น โรงพยาบาลเหล่านี้เป็นสถานพยาบาลที่กำหนด มีเตียงอย่างน้อย 300 เตียง และมีแผนกอายุรกรรมกับกุมารเวชกรรม ตัวเลขนี้ครอบคลุมเฉพาะโรงพยาบาลที่รายงานข้อมูล ไม่จำเป็นต้องรวมผู้ป่วยไข้หวัดใหญ่ที่เข้ารักษาทุกแห่งในโอกินาวะ

ไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ A คิดเป็น 87.5 เปอร์เซ็นต์ของการจำแนกชนิดที่รายงาน ไม่มีการบันทึกไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ B และอีก 12.5 เปอร์เซ็นต์ไม่ระบุสายพันธุ์ ระหว่างวันที่ 5-9 ตุลาคม มีโรงเรียน 22 แห่งในพื้นที่ตอนเหนือ ตอนกลาง ตอนใต้ และยาเอยามะปิดชั้นเรียนหรือระดับชั้น จำนวนผู้ป่วยที่เข้ารักษาและการติดเชื้อในเด็กเล็กที่ยังเพิ่มขึ้นแสดงให้เห็นว่า เหตุใดค่าเฉลี่ยของจังหวัดที่ลดลงจึงยังไม่ได้หมายความว่าภาระเริ่มบรรเทาลง

คูมาโมโตะเผชิญความเสี่ยงเพิ่มในศูนย์อพยพ

ค่าเฉลี่ยรายสัปดาห์ของคูมาโมโตะเพิ่มจาก 3.86 รายในสัปดาห์สิ้นสุดวันที่ 27 กันยายน เป็น 10.20 รายในช่วงวันที่ 28 กันยายนถึง 4 ตุลาคม หรือเพิ่มขึ้นราว 2.6 เท่า ทำให้จังหวัดสูงกว่าเกณฑ์เฝ้าระวัง ขณะที่ประชาชนยังต้องพลัดถิ่นหลังแผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม

มีประชาชนราว 1,360 คนพักอยู่ในศูนย์อพยพในเขตเทศบาลแปดแห่ง รวมถึงยัตสึชิโระ รายงานระบุขนาดของแผ่นดินไหวไม่ตรงกัน ฉบับหนึ่งระบุขนาด 7 ขณะที่รายงานฉบับละเอียดกว่าระบุว่า มีความรุนแรงสูงสุดระดับ 7 ตามมาตรวัดความรุนแรงแผ่นดินไหวของญี่ปุ่น ขนาดวัดพลังงานของแผ่นดินไหว ส่วนความรุนแรงวัดแรงสั่นสะเทือน ณ สถานที่หนึ่ง ๆ จึงไม่ควรใช้สองคำนี้แทนกัน

โคอิจิ อิซุมิคาวะ ศาสตราจารย์จากโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนางาซากิ ผู้เชี่ยวชาญด้านการควบคุมโรคติดเชื้อ อธิบายว่าเหตุใดการพักอาศัยร่วมกันจึงเพิ่มความเสี่ยงในการติดเชื้อ:

ผู้คนมักอยู่ใกล้ชิดกันในศูนย์อพยพ และยิ่งติดต่อสัมผัสกันมาก โรคติดเชื้อก็ยิ่งมีโอกาสแพร่กระจายมากขึ้น

อิซุมิคาวะแนะนำให้ผู้พักพิงแจ้งอาการโดยเร็ว สวมหน้ากากเมื่อไอหรือน้ำมูกไหล ล้างมือ และระบายอากาศในห้อง นอกจากนี้ยังเรียกร้องให้ฉีดวัคซีนแต่เนิ่น ๆ เพราะภูมิคุ้มกันไม่ได้เกิดขึ้นทันทีหลังฉีด

รัฐบาลจังหวัดคูมาโมโตะเริ่มสอบถามผู้อพยพว่าต้องการฉีดวัคซีนหรือไม่ และกำลังออกคูปองให้ผู้มีอายุตั้งแต่หกเดือนขึ้นไป คูปองดังกล่าวใช้ฉีดวัคซีนฟรีได้ที่สถานพยาบาลในพื้นที่ตั้งแต่วันที่ 13 ตุลาคม ไม่มีการรายงานจำนวนผู้อพยพที่ขอรับหรือได้รับวัคซีนแล้ว

ความต้องการวัคซีนและมาตรการป้องกันการติดเชื้อ

มีรายงานว่าการจองฉีดวัคซีนไข้หวัดใหญ่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ขณะที่ประชาชนตอบสนองต่อการระบาดที่เริ่มเร็วกว่าปกติ กระทรวงสาธารณสุขแนะนำให้ผู้สูงอายุและผู้มีโรคประจำตัวฉีดวัคซีน ควบคู่กับการล้างมือ การระบายอากาศ และมารยาทในการไอจาม

ไม่มีการระบุตัวเลขว่าการจองเพิ่มขึ้นเท่าใด และไม่มีข้อมูลที่ยืนยันอัตราการฉีดวัคซีนหรือจำนวนคิวที่ผู้ให้บริการในพื้นที่มีเพียงพอต่อความต้องการหรือไม่ โครงการคูปองของคูมาโมโตะเป็นมาตรการที่เป็นรูปธรรมสำหรับผู้ประสบภัยที่ต้องพลัดถิ่น แต่จำนวนผู้เข้าถึงจะขึ้นอยู่กับการตอบรับและการเข้าถึงสถานพยาบาลที่เข้าร่วมโครงการ

การแพร่เชื้ออาจเริ่มขึ้นก่อนที่ผู้ติดเชื้อจะรู้ตัวว่าป่วย ช่วงแพร่เชื้อตามรายงานเริ่มตั้งแต่ประมาณหนึ่งวันก่อนมีอาการ และอาจต่อเนื่องไปอีกสามถึงเจ็ดวัน โดยมีการปล่อยเชื้อไวรัสมากที่สุดในช่วงหนึ่งถึงสามวันแรก การปล่อยเชื้อไวรัสหมายถึงผู้ติดเชื้อแพร่ไวรัสออกมา ซึ่งอาจทำให้ผู้อื่นติดเชื้อได้

หน่วยงานแนะนำให้ผู้มีอาการหลีกเลี่ยงการออกนอกบ้าน และสวมหน้ากากหากยังไอหรือจาม มาตรการเหล่านี้สำคัญเป็นพิเศษในสถานที่ที่มีการสัมผัสใกล้ชิดตามรายงาน เช่น ห้องเรียนและศูนย์อพยพ แต่ไม่ควรใช้แทนการประเมินอาการเมื่ออาการรุนแรง

โอกินาวะขอให้ประชาชนช่วยรักษาศักยภาพการรองรับผู้ป่วยฉุกเฉิน

ทางการโอกินาวะให้คำแนะนำเรื่องการป้องกันควบคู่กับแนวทางเลือกสถานพยาบาลให้เหมาะสม โดยเตือนว่าการที่ผู้ป่วยไปรวมตัวกันที่โรงพยาบาลฉุกเฉินอาจทำให้การรักษาผู้ที่มีอาการรุนแรงและเร่งด่วนล่าช้า

สำหรับผู้มีอาการไม่รุนแรง จังหวัดแนะนำให้ติดต่อแพทย์ประจำในช่วงกลางวันและนัดหมายก่อนเข้ารับบริการ พร้อมขอให้หลีกเลี่ยงการไปห้องฉุกเฉินในเวลากลางคืนหากสามารถรอปรึกษาแพทย์ในวันถัดไปได้อย่างปลอดภัย

คำแนะนำดังกล่าวยกตัวอย่างอาการที่ต้องได้รับการดูแลอย่างเร่งด่วน ได้แก่ ดื่มน้ำไม่ได้และอ่อนเพลียมาก หายใจลำบาก หรือมีอาการสับสน จังหวัดแนะนำให้เข้ารับการประเมินฉุกเฉินเมื่ออาการป่วยแตกต่างจากไข้หวัดธรรมดาอย่างชัดเจน

ผู้ที่ไม่แน่ใจว่าควรไปพบแพทย์ที่ใดหรือไม่ สามารถโทรปรึกษาบริการ #7119 ซึ่งไม่มีข้อจำกัดด้านอายุ และ #8000 สำหรับเด็กอายุไม่เกิน 15 ปี นอกจากนี้ยังมีบริการปรึกษากุมารแพทย์ออนไลน์ในช่วงกลางคืนและวันหยุด

ไม่มีการระบุวันที่การระบาดจะขึ้นถึงจุดสูงสุดหรือวันที่จะยกเลิกประกาศเฝ้าระวัง ตัวเลขรายงานครั้งถัดไปจะช่วยให้เห็นว่าการเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วทั่วประเทศยังดำเนินต่อไปหรือไม่ ผลกระทบต่อโรงเรียนคลี่คลายลงหรือไม่ และการลดลงของค่าเฉลี่ยผู้ป่วยในโอกินาวะจะตามมาด้วยจำนวนผู้ป่วยที่เข้ารักษาในโรงพยาบาลที่ลดลงหรือไม่

ประเด็นสำคัญ

• ญี่ปุ่นมีผู้ป่วยไข้หวัดใหญ่เฉลี่ย 11.35 รายต่อสถานพยาบาลที่เฝ้าระวัง ระหว่างวันที่ 28 กันยายนถึง 4 ตุลาคม เพิ่มขึ้น 58.3 เปอร์เซ็นต์จาก 7.17 ราย
• มี 16 จังหวัดที่มีผู้ป่วยเกินเกณฑ์เฝ้าระวังที่ 10 รายต่อสถานพยาบาล
• โรงเรียนและสถานดูแลเด็ก 937 แห่งใช้มาตรการปิด เพิ่มขึ้นราวหกเท่าจากสัปดาห์ก่อน
• ค่าเฉลี่ยผู้ป่วยของโอกินาวะลดลงเหลือ 37.07 ราย แต่ยังสูงกว่าเกณฑ์เตือนภัย ผู้ป่วยที่เข้ารักษาในโรงพยาบาลเฝ้าระวัง 7 แห่งเพิ่มเป็น 90 ราย
• ค่าเฉลี่ยของคูมาโมโตะเพิ่มเป็น 10.20 ราย ขณะที่ประชาชนราว 1,360 คนยังพักอยู่ในศูนย์อพยพ
• กำหนดเริ่มฉีดวัคซีนฟรีให้ผู้อพยพในคูมาโมโตะที่มีสิทธิ์ตั้งแต่วันที่ 13 ตุลาคม
• ข้อมูลที่รายงานยังไม่ชัดเจนเรื่องปีปฏิทินของการระบาด และหลักเกณฑ์เชิงตัวเลขที่ใช้ประกาศเฝ้าระวังของโตเกียวในเดือนกันยายน