ศาลสูงกรุงโซลยืนคำสั่งยกเลิกแผนสนามบินแซมังงึม เหตุประเมินความปลอดภัยบกพร่อง
เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 2026 ศาลสูงกรุงโซลมีคำพิพากษายืนให้ยกเลิกแผนแม่บทสนามบินนานาชาติแซมังงึม โดยเห็นว่ากระทรวงคมนาคมของเกาหลีใต้เลือกพื้นที่ก่อสร้างโดยไม่ได้ประเมินอย่างเหมาะสมถึงอันตรายจากการชนกันระหว่างเครื่องบินกับนก คำตัดสินดังกล่าวทำให้โครงการสนามบินบนพื้นที่ 3.4 ล้านตารางเมตรในเมืองกุนซาน จังหวัดช็อลลาเหนือ เผชิญอุปสรรคทางกฎหมายครั้งสำคัญอีกครั้ง
สารบัญ
- ศาลสูงกรุงโซลยืนคำสั่งยกเลิกแผนสนามบินแซมังงึม เหตุประเมินความปลอดภัยบกพร่อง
- เหตุใดการคัดเลือกพื้นที่ที่เป็นไปได้ 13 แห่งจึงสำคัญ
- เหตุใดการคำนวณความเสี่ยงจากนกจึงกลายเป็นข้อโต้แย้ง
- เส้นทางอพยพของนกสร้างโจทย์ด้านความปลอดภัยที่ซับซ้อน
- เหตุใดพื้นที่ชุ่มน้ำที่อยู่ห่างออกไป 7 กิโลเมตรจึงถูกนำมาเกี่ยวข้องในคดี
- ใครมีสิทธิยื่นฟ้องคดีนี้
- การก่อสร้างและการลงทุนในภูมิภาคมีอะไรเป็นเดิมพัน
- การยกเลิกแผนกับการระงับการก่อสร้างเป็นคำตัดสินคนละเรื่อง
- จังหวัดหาทางเดินหน้าโครงการ ขณะที่กลุ่มรณรงค์ฉลองคำตัดสิน
- ประเด็นสำคัญ
องค์คณะตุลาการฝ่ายปกครองที่ 4-2 ของศาล ซึ่งมีผู้พิพากษาอาวุโส อี กวังมัน เป็นประธาน ยกคำอุทธรณ์ของกระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน และคมนาคม ในคดีหมายเลข 2025누8271 โดยยืนตามคำพิพากษาของศาลปกครองกรุงโซลเมื่อวันที่ 11 กันยายน 2025 ที่ให้ยกเลิกแผนพัฒนา
ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ยอมรับว่าจังหวัดช็อลลาเหนือต้องการการลงทุนและระบบคมนาคมเชื่อมต่อที่ดีขึ้น แต่ข้อวินิจฉัยสำคัญคือ กระทรวงให้น้ำหนักกับประโยชน์ด้านการพัฒนามากกว่า โดยไม่ได้ตรวจสอบความปลอดภัยสาธารณะและการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมอย่างเพียงพอ ผู้พิพากษาให้เหตุผลว่า ประโยชน์ของสนามบินต่อการเติบโตของภูมิภาคขึ้นอยู่กับว่าเครื่องบินจะปฏิบัติการได้อย่างปลอดภัยหรือไม่เป็นอันดับแรก
องค์คณะศาลสูงกรุงโซลอธิบายว่าการประเมินความปลอดภัยดังกล่าวควรเกิดขึ้นเมื่อใด:
ตั้งแต่ขั้นตอนการเลือกพื้นที่ ควรมีการประเมินว่าสามารถหลีกเลี่ยงหรือลดความเสี่ยงจากการชนนกได้อย่างเพียงพอหรือไม่ แต่กระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน และคมนาคม (MOLIT) ไม่ได้ประเมินเรื่องนี้เลย
กระทรวงระบุว่าจะศึกษาคำพิพากษาก่อนตัดสินใจว่าจะดำเนินการอย่างไรต่อไป ขณะที่รัฐบาลจังหวัดช็อลลาเหนือยังคงสนับสนุนการสร้างสนามบิน และกำลังพิจารณาดำเนินการทางกฎหมายและปรับเปลี่ยนโครงการ ส่วนกลุ่มรณรงค์เรียกร้องให้รัฐบาลยุติการยื่นอุทธรณ์ต่อ และอนุรักษ์พื้นที่ชุ่มน้ำขึ้นลงซูรา ซึ่งเป็นสถานที่ก่อสร้างสนามบิน
เหตุใดการคัดเลือกพื้นที่ที่เป็นไปได้ 13 แห่งจึงสำคัญ
การประเมินของกระทรวงราวเดือนมิถุนายน 2019 เปรียบเทียบพื้นที่ที่เป็นไปได้ 13 แห่ง ศาลระบุว่า กระทรวงใช้หลักเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับองค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ หรือ ICAO แต่ไม่ได้นำความเสี่ยงจากการชนนกมาพิจารณาในการประเมินทำเล
การชนนกเกิดขึ้นเมื่อนกชนกับเครื่องบิน นกอาจสร้างความเสียหายต่อเครื่องยนต์และชิ้นส่วนอื่น ๆ ของเครื่องบิน ผู้พิพากษาเน้นย้ำว่าอุบัติเหตุแม้เพียงครั้งเดียวก็อาจก่อความเสียหายร้ายแรงต่อผู้โดยสาร ลูกเรือ และทรัพย์สิน จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องพิจารณาความเสี่ยงนี้เมื่อเลือกสถานที่สร้างสนามบิน
ศาลพบว่าทางการเลือกทำเลก่อน แล้วจึงพิจารณาวิธีจัดการกับนกภายหลัง การประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมเชิงยุทธศาสตร์ที่จัดทำขึ้นในเดือนกันยายน 2021 ได้ตรวจสอบความเสี่ยงจากนกบางประการและมาตรการรับมือที่เป็นไปได้ แต่ผู้พิพากษาเห็นว่าการเปรียบเทียบพื้นที่ที่เป็นไปได้อย่างมีนัยสำคัญไม่ได้มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกทำเล
การหารือด้านสิ่งแวดล้อมเสร็จสิ้นโดยมีเงื่อนไขในเดือนกุมภาพันธ์ 2022 หลังจากมีการแก้ไขแผน จากนั้นกระทรวงเผยแพร่แผนแม่บทในเดือนมิถุนายน 2022 คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ทำให้ลำดับการตัดสินใจเหล่านี้กลายเป็นประเด็นสำคัญ กล่าวคือ มาตรการที่เสนอหลังเลือกทำเลแล้วต้องมีหลักฐานรองรับจากการตรวจสอบอย่างเพียงพอว่าพื้นที่ดังกล่าวสามารถรองรับสนามบินได้อย่างปลอดภัยหรือไม่
เหตุใดการคำนวณความเสี่ยงจากนกจึงกลายเป็นข้อโต้แย้ง
ศาลพบว่าแบบจำลองที่จัดทำขึ้นเพื่อประเมินทำเลสนามบินแห่งใหม่แสดงให้เห็นว่าความเสี่ยงจากการชนนกที่แซมังงึมสูงกว่าสนามบินอื่นในประเทศอย่างมาก นอกจากนี้ ศาลยังตั้งข้อสงสัยต่อการใช้แบบจำลองสำหรับสนามบินที่เปิดดำเนินการอยู่แล้ว และการจำกัดพื้นที่ประเมินไว้ในรัศมี 5 กิโลเมตร
สนามบินกุนซานที่อยู่ใกล้เคียงเป็นส่วนหนึ่งของเหตุผลที่กระทรวงใช้เพื่อชี้ว่าอันตรายจะอยู่ในระดับต่ำ ทางวิ่งที่เสนอจะอยู่ห่างจากทางวิ่งของสนามบินกุนซานไปทางตะวันตกราว 1.35 กิโลเมตร ศาลเห็นว่าการอ้างอิงสนามบินข้างเคียงไม่ได้คำนึงถึงสภาพเฉพาะของพื้นที่แห่งใหม่อย่างเพียงพอ
โจทก์โต้แย้งว่าความเสี่ยงจากการชนนกที่แซมังงึมอาจสูงกว่าสนามบินมูอันถึง 650 เท่า กระทรวงคัดค้านการเปรียบเทียบดังกล่าว โดยระบุว่าตัวเลขนี้ประเมินพื้นที่ที่เสนอไว้ก่อนติดตั้งสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อป้องกันนก กระทรวงแย้งว่าอุปกรณ์ไล่นก กิจกรรมการจัดการ และแหล่งที่อยู่อาศัยทางเลือกสามารถลดความเสี่ยงได้อย่างเพียงพอ
ผู้พิพากษาตรวจสอบทั้งวิธีการประเมินและมาตรการคุ้มครองที่เสนอ ข้อสรุปคือกระทรวงไม่ได้ศึกษาลักษณะเฉพาะของพื้นที่อย่างละเอียด และไม่ได้แสดงให้เห็นว่ามาตรการต่าง ๆ จะจัดการกับปัญหาได้อย่างเพียงพอ ศาลชั้นต้นยังพบด้วยว่ากระบวนการวางแผนประเมินอันตรายต่ำกว่าความเป็นจริง
เส้นทางอพยพของนกสร้างโจทย์ด้านความปลอดภัยที่ซับซ้อน
พื้นที่ชุ่มน้ำขึ้นลงซูราตั้งอยู่บนเส้นทางบินเอเชียตะวันออก–ออสตราเลเซีย ซึ่งเป็นเส้นทางที่นกอพยพใช้เดินทางระหว่างแหล่งหากิน แหล่งผสมพันธุ์ และแหล่งพักหนาว มีแหล่งพักหนาวและจุดแวะพักจำนวนมากอยู่โดยรอบสนามบินที่วางแผนไว้
ตัวเลขที่อ้างถึงในข้อพิพาทระบุว่า มีนกอพยพราว 240,000 ตัวใช้หรือแวะมาที่พื้นที่ชุ่มน้ำแห่งนี้ และมีชนิดพันธุ์ใกล้สูญพันธุ์ 59 ชนิด ศาลอุทธรณ์กล่าวถึงนกที่ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายอย่างน้อย 31 ชนิดในบริเวณโครงการโดยเฉพาะ นกช้อนหอยและนกชายเลนเป็นสัตว์ป่าบางส่วนที่อยู่ใจกลางการรณรงค์เพื่ออนุรักษ์พื้นที่แห่งนี้
แผนไล่นกของกระทรวงก่อให้เกิดความยุ่งยากอีกประการหนึ่ง กล่าวคือ มาตรการที่มีเป้าหมายเพื่อให้เครื่องบินปลอดภัยอาจส่งผลกระทบต่อชนิดพันธุ์ที่ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมาย ศาลเห็นว่ามีเหตุผลรองรับไม่เพียงพอที่จะสรุปได้ว่าการคุ้มครองนกและการป้องกันการชนนกจะดำเนินควบคู่กันได้ตามที่เสนอ
สถาบันสิ่งแวดล้อมเกาหลีและกรมมรดกเกาหลีได้แสดงความกังวลเกี่ยวกับมาตรการรับมือดังกล่าวระหว่างการไต่สวนข้อเท็จจริงในชั้นอุทธรณ์เช่นกัน หากโครงการจะเดินหน้าต่อโดยปรับแผน ทางการจำเป็นต้องจัดการปัญหาทั้งสองด้าน ได้แก่ ป้องกันไม่ให้นกเข้าใกล้เครื่องบิน พร้อมปฏิบัติตามพันธกรณีในการคุ้มครองถิ่นอาศัยและประชากรนก
เหตุใดพื้นที่ชุ่มน้ำที่อยู่ห่างออกไป 7 กิโลเมตรจึงถูกนำมาเกี่ยวข้องในคดี
พื้นที่ชุ่มน้ำซอชอน ซึ่งอยู่ห่างจากซูราราว 7 กิโลเมตร เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำคุ้มครองและเป็นส่วนหนึ่งของแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติของยูเนสโกที่รู้จักกันในชื่อแกตบล หรือพื้นที่ชุ่มน้ำขึ้นลงของเกาหลี ผู้พิพากษาพบว่าผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมจากสนามบินอาจขยายไปถึงพื้นที่นี้ซึ่งเชื่อมโยงกันทางนิเวศวิทยา
การก่อสร้างสนามบินอาจลดพื้นที่ที่นกใช้หากิน พักผ่อน และผสมพันธุ์ รวมทั้งรบกวนการเคลื่อนย้ายของนก เนื่องจากนกเดินทางระหว่างพื้นที่ชุ่มน้ำ ผู้พิพากษาจึงคาดว่าการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้จะส่งผลกระทบต่อประชากรนกและถิ่นอาศัยนอกเขตก่อสร้างด้วย
ผู้พิพากษายังพิจารณาด้วยว่าจำนวนประชากรนกที่ลดลงและถิ่นอาศัยที่เสียหายอาจทำให้ความหลากหลายทางชีวภาพลดลง และส่งผลต่อโครงสร้างและเสถียรภาพของระบบนิเวศ ศาลอ้างถึงมาตรา 35 ของรัฐธรรมนูญเกาหลีใต้ ซึ่งว่าด้วยสิทธิด้านสิ่งแวดล้อมและหน้าที่ในการคุ้มครองสิ่งแวดล้อม
คำพิพากษาครั้งแรกระบุไว้แล้วว่าการตรวจสอบผลกระทบต่อซอชอนยังไม่เพียงพอ ศาลอุทธรณ์พบว่าความกังวลในลักษณะเดียวกันยังคงถูกหยิบยกขึ้นมาหลังมีการประกาศใช้แผนแม่บท โดยไม่มีคำอธิบายอย่างเพียงพอว่าการคุ้มครองสัตว์ป่าและมาตรการความปลอดภัยด้านการบินจะดำเนินควบคู่กันได้อย่างไร
ใครมีสิทธิยื่นฟ้องคดีนี้
คดีนี้เริ่มขึ้นในเดือนกันยายน 2022 โดยมีผู้เข้าร่วม 1,296 คน รวมทั้งชาวเมืองกุนซานและสมาชิกแนวร่วมรณรงค์ให้ยกเลิกสนามบิน ศาลรับรองเพียงประชาชน 3 คนว่ามีสิทธิฟ้องคดี ซึ่งหมายถึงสิทธิในการขอให้ศาลพิจารณาตัดสินคดี
ทั้งสามคนอาศัยอยู่ในพื้นที่ที่อยู่ภายใต้มาตรการรับมือเสียงรบกวนจากสนามบิน ศาลอุทธรณ์ยืนรับรองสิทธิฟ้องคดีของพวกเขา และยกอุทธรณ์ของชาวบ้านที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าไม่มีสิทธิฟ้อง เรื่องนี้อธิบายได้ว่าเหตุใดการดำเนินคดีจึงถูกกล่าวถึงทั้งในฐานะคดีฟ้องร้องโดยประชาชน 3 คน และการรณรงค์ที่มีผู้เข้าร่วม 1,296 คน
กระทรวงโต้แย้งว่าชาวบ้านที่มีสิทธิฟ้องจากความเสียหายด้านเสียงที่อาจเกิดขึ้นไม่ควรสามารถคัดค้านแผนด้วยเหตุผลอื่นได้ ศาลไม่รับข้อโต้แย้งดังกล่าว จึงเปิดทางให้พวกเขายกความเสี่ยงจากการชนนกและข้อบกพร่องทางกฎหมายอื่น ๆ ที่ถูกกล่าวหาในแผนแม่บทขึ้นมาโต้แย้งได้
คดีนี้เกิดขึ้นหลังการวางแผนยาวนานหลายปีและการต่อสู้ทางกฎหมายกว่า 4 ปี เหตุการณ์สำคัญมีดังนี้:
- มกราคม 2019: สนามบินได้รับเลือกเป็นโครงการเพื่อการพัฒนาที่สมดุลทั่วประเทศ และได้รับการยกเว้นจากการศึกษาความเป็นไปได้เบื้องต้น
- มิถุนายน 2022: กระทรวงเผยแพร่แผนแม่บทสนามบิน
- กันยายน 2022: ชาวบ้านและกลุ่มรณรงค์ยื่นฟ้องขอให้ยกเลิกแผน
- 11 กันยายน 2025: ศาลปกครองกรุงโซลมีคำพิพากษาให้ยกเลิกแผน
- มีนาคม 2026: คำร้องแยกต่างหากเพื่อระงับการดำเนินการถูกปฏิเสธ
- 18 พฤศจิกายน 2026: ศาลสูงกรุงโซลมีคำพิพากษายืนให้ยกเลิกแผน
การก่อสร้างและการลงทุนในภูมิภาคมีอะไรเป็นเดิมพัน
แผนสนามบินประกอบด้วยทางวิ่งยาว 2,500 เมตร ทางขับ 2 เส้น ลานจอดอากาศยาน อาคารผู้โดยสารและอาคารขนส่งสินค้า ตลอดจนอุปกรณ์อำนวยความปลอดภัยในการเดินอากาศ กลุ่มกิจการร่วมค้าก่อสร้างนำโดยเอชเจ เฮฟวี อินดัสทรีส์ โครงการนี้มีเป้าหมายก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 2028 และเปิดให้บริการในปี 2029
ประมาณการที่เผยแพร่ระบุว่ามูลค่าโครงการทั้งหมดอยู่ที่ 826,800 ล้านวอน ขณะที่ตัวเลขประมาณการอีกชุดหนึ่งระบุไว้ที่ 807,700 ล้านวอน ส่วนค่าก่อสร้างเพียงอย่างเดียวอยู่ที่ราว 560,000 ล้านวอน ตัวเลขเหล่านี้สะท้อนการใช้ทรัพยากรสาธารณะจำนวนมาก ควบคู่ไปกับประเด็นด้านความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อมที่ศาลพิจารณา
ศาลชั้นต้นยังอ้างถึงอัตราส่วนผลประโยชน์ต่อต้นทุนที่ 0.479 ตัวชี้วัดนี้เปรียบเทียบผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจที่คาดการณ์กับต้นทุนที่คาดการณ์ กล่าวคือ อัตราส่วน 0.479 หมายถึงผลประโยชน์ที่วัดได้ราว 48 วอนต่อค่าใช้จ่ายทุก 100 วอน อย่างไรก็ตาม การพัฒนาภูมิภาคยังเป็นประเด็นสำคัญในคำชี้แจงของรัฐบาลที่สนับสนุนการสร้างสนามบิน
จังหวัดช็อลลาเหนือให้เหตุผลว่าสนามบินจะช่วยสนับสนุนพื้นที่พัฒนาแซมังงึมในวงกว้าง รวมถึงแผนลงทุนมูลค่า 9 ล้านล้านวอนของฮุนได มอเตอร์ ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ยอมรับว่าภูมิภาคต้องการความคึกคักทางเศรษฐกิจ และมีการเปลี่ยนแปลงนับตั้งแต่คำพิพากษาครั้งแรก รวมถึงการเข้ามาของธุรกิจส่งออก แต่สรุปว่าประโยชน์ด้านการพัฒนายังคงต้องผ่านการประเมินอย่างเพียงพอว่าการดำเนินงานของสนามบินจะปลอดภัยหรือไม่
การยกเลิกแผนกับการระงับการก่อสร้างเป็นคำตัดสินคนละเรื่อง
คำพิพากษาล่าสุดเกี่ยวข้องกับความชอบด้วยกฎหมายของแผนแม่บท ซึ่งเป็นกรอบอย่างเป็นทางการของรัฐบาลสำหรับที่ตั้งและการพัฒนาสนามบิน หากคำพิพากษายกเลิกแผนถึงที่สุด แผนที่ประกาศใช้เมื่อเดือนมิถุนายน 2022 จะถูกเพิกถอน
คำร้องแยกต่างหากเพื่อระงับการดำเนินการ ซึ่งกลุ่มรณรงค์ยื่นในวันถัดจากคำพิพากษาครั้งแรก ถูกปฏิเสธในเดือนมีนาคม 2026 ศาลวินิจฉัยว่าไม่เข้าเงื่อนไขความเสียหายที่ยากจะแก้ไขให้กลับคืนได้ คำร้องดังกล่าวอยู่ภายใต้หลักเกณฑ์ทางกฎหมายที่แตกต่างจากคดีที่ท้าทายตัวแผนโดยตรง
งานด้านการบริหารก็ได้รับผลกระทบเช่นกัน หลังคำพิพากษาครั้งแรก สำนักงานสิ่งแวดล้อมภูมิภาคช็อนบุกระงับขั้นตอนการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม ความคืบหน้าของสนามบินจึงขึ้นอยู่กับการทบทวนด้านสิ่งแวดล้อม ตลอดจนการตัดสินใจทางกฎหมายครั้งต่อไปของกระทรวง
การอุทธรณ์ครั้งนี้สืบเนื่องจาก ข้อพิพาทก่อนหน้านี้เกี่ยวกับความปลอดภัยของสนามบิน ซึ่งนำการคำนวณความเสี่ยงจากการชนนกและเหตุผลด้านการพัฒนาโครงการเข้าสู่การพิจารณาเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน คำพิพากษาใหม่ทำให้กระทรวงต้องตัดสินใจว่าจะขอให้ศาลฎีกาพิจารณาคดีหรือดำเนินการในแนวทางอื่น ยังไม่มีการประกาศว่าจะอุทธรณ์ต่อหรือไม่ จะเปลี่ยนทำเลหรือไม่ หรือจะกำหนดตารางเวลาใหม่อย่างไร
จังหวัดหาทางเดินหน้าโครงการ ขณะที่กลุ่มรณรงค์ฉลองคำตัดสิน
อี วอนแท็ก ผู้ว่าราชการจังหวัดช็อลลาเหนือ กล่าวว่า จังหวัดจะทำงานร่วมกับรัฐบาลเพื่อหาทางเดินหน้าการก่อสร้างสนามบิน ควบคู่กับการคุ้มครองความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อม เจ้าหน้าที่จังหวัดกำลังตรวจสอบคำพิพากษาร่วมกับกระทรวงคมนาคม รวมถึงความเป็นไปได้ในการดำเนินการทางกฎหมายและการปรับเปลี่ยนที่จำเป็นเพื่อเริ่มโครงการอีกครั้ง
เจ้าหน้าที่จังหวัดรายหนึ่งยังระบุด้วยว่า การคงทำเลเดิมอาจไม่ใช่สิ่งจำเป็น องค์กรพรรคประชาธิปไตยประจำจังหวัดเรียกร้องให้ศึกษาความเสี่ยงจากการชนนกและผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมเพิ่มเติม หรือดำเนินขั้นตอนทางปกครองใหม่ให้สอดคล้องกับคำพิพากษา
กลุ่มรณรงค์ต้อนรับคำตัดสินด้วยเสียงโห่ร้อง การสวมกอด และน้ำตา คิม ยอนแท ตัวแทนร่วมของแนวร่วมคัดค้านสนามบิน ก้มคำนับอย่างลึกซึ้งต่อเพื่อนนักเคลื่อนไหวหลังทราบผลคดี ชเว แจฮง ทนายความของกลุ่ม กล่าวถึงผลการตัดสินในการแถลงข่าวว่า:
กระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน และคมนาคมพูดถึงความสำคัญของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี แต่ชีวิตนับไม่ถ้วนที่มาเยือนพื้นที่ชุ่มน้ำขึ้นลงแซมังงึมเป็นฝ่ายชนะ
แนวร่วมเรียกร้องให้กระทรวงไม่ยื่นอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาและอนุรักษ์ซูรา กลุ่มรณรงค์ยกเหตุการณ์เครื่องบินสายการบินเชจูแอร์ประสบอุบัติเหตุที่สนามบินมูอันเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2024 ซึ่งมีผู้เสียชีวิต 179 คน เป็นเหตุผลที่ควรให้น้ำหนักกับความปลอดภัยด้านการบินมากขึ้น
สหพันธ์การเคลื่อนไหวด้านสิ่งแวดล้อมช็อนบุกเรียกร้องให้เปิดเผยการเปรียบเทียบต้นทุนและผลประโยชน์ต่อสาธารณะ ระหว่างการใช้สนามบินกุนซานที่มีอยู่ร่วมกับทางรถไฟและท่าเรือ พร้อมขอคำชี้แจงว่าเหตุใดความเสี่ยงจากนกจึงถูกละเว้นหรือลดทอนในการประเมินแผน ทางเลือกเร่งด่วนของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องคือจะเดินหน้าปกป้องแผนปัจจุบันต่อไป หรือพัฒนาข้อเสนอใหม่ที่ตอบข้อวินิจฉัยของศาล
ประเด็นสำคัญ
- ศาลสูงกรุงโซลมีคำพิพากษายืนให้ยกเลิกแผนแม่บทสนามบินแซมังงึมเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 2026
- ศาลพบว่าไม่ได้ประเมินความเสี่ยงจากการชนนกอย่างเหมาะสมขณะเปรียบเทียบพื้นที่ที่เป็นไปได้
- ผู้พิพากษายังชี้ว่าการตรวจสอบผลกระทบต่อนกคุ้มครองและพื้นที่ชุ่มน้ำซอชอนที่อยู่ใกล้เคียงยังไม่เพียงพอ
- ชาวบ้าน 3 คนมีสิทธิฟ้องในคดีที่เริ่มต้นโดยผู้เข้าร่วม 1,296 คน
- กระทรวงคมนาคมกำลังทบทวนแนวทางดำเนินการ ขณะที่จังหวัดช็อลลาเหนือยังคงสนับสนุนการสร้างสนามบิน
- กลุ่มรณรงค์ต้องการให้รัฐบาลยุติการอุทธรณ์ต่อ อนุรักษ์ซูรา และเปรียบเทียบทางเลือกด้านการคมนาคมที่มีอยู่แล้ว






